Normaal staat het Belgische plaatsje Tienen bekend om haar suiker, maar 26, 27, 28 en 29 juli staat het in het teken van het jaarlijks terugkerende Suikerrock festival. Dit erg diverse feestje heeft haar hoofdpodium op de knusse Grote Markt staan, onder toeziend oog van de grote kerk. Hiervoor heeft men een ticket nodig; de randanimaties en het tweede ‘Maniacs’ podium zijn gratis toegankelijk. Vier dagen lang zijn zo’n 100.000 mensen getuige van optredens, de zon en de gemoedelijke Belgische sfeer.

De aftrap van deze 26e editie van Suikerrock wordt verzorgd door Mojostar. Onder leiding van Simon Witvrouw maken de Belgen een stevige indruk op de – door classic- en hardrock doordrenkte – donderdag. De hoge temperatuur combineert prettig met de catchy gitaarriffjes en melodielijnen, waarbij de focus en inspiratie uit de blues worden gehaald. Enige puntje van kritiek zijn de eenvoudige voorspelbare en cliché teksten, waar meer van gemaakt kan worden.
Mojostar

Het stokje wordt overgenomen door Luke Morley (ex-Thunder) en Peter Shoulder (ex-Winterville), beter bekend als formatie The Union. Of het aan het warme weer, de doordeweekse dag of de programmering met het oudere rock-werk zal liggen, durven we niet te zeggen, maar het is duidelijk dat Suikerrock zich vandaag nog niet richting uitverkocht werkt. Desalniettemin valt de blues- en hardrock wederom goed in de smaak bij het aanwezige publiek. De muziek heeft genoeg weg om de vergelijking met bijvoorbeeld Led Zeppelin te maken. In 2011 fungeerde de band als voorprogramma van onder meer Thin Lizzy en Whitesnake.
The Union

De mannen van The Union en Triggerfinger kennen elkaar, vandaar dat het niet vreemd is dat laatstgenoemde een nummer opdraagt aan het vijftal. Het eerste hoogtepunt komt echter ook van de heren van Triggerfinger. De fotogenieke Ruben Block en consorten geven zoals gewoonlijk alles bij het optreden en zetten – ondanks de standaard grappen en vaste interactie – een stevige set neer.
Monsieur Paul stuwt met zijn basloopjes het geheel flink op tempo, drummer Mario Goossens blink in zowel zijn solo als de rest van de set uit en Ruben Block’s zwoele stem en strakke gitaarspel zorgen voor zowel auditief als visueel vermaak. Absolute toppunt is het einde, waarbij de bekende cover van Lykke Li’s ‘I Follow Rivers’ fabuleus gespeeld en uit volle borst meegezongen wordt. Hierbij heeft drummer Mario Goossens zijn plek achter de kit ingeruild voor lepels, kopjes en glazen voor het speciale effect.
Triggerfinger

Headliners vandaag zijn de bebaarde, bebrilde en strak in pak gestoken mannen van ZZ Top. Ondanks – of misschien juist wel door – de ruim veertig jaar lange ervaring voelt de show niet speciaal aan. Ingestudeerde pasjes en opmerkingen maken het voor de niet-fan een lange rit en zelfs saai. De show is erg statisch en snakt naar vuurwerk op en om het podium. Enige opleving vindt plaats als bekende hits als ‘La Grange’, ‘Sharp Dressed Man’ en ‘Gimme All Your Lovin” voorbij komen.
Muzikaal is er op de Texaanse anderhalf uur niks op af te dingen en de liefhebbers van de band zullen ongetwijfeld weer hebben genoten van het vermakelijke geheel, maar ZZ Top lijkt door de tijd te zijn ingehaald.
ZZ Top
De overgang van de band naar een dj zorgt deels voor een anticlimax, waardoor de Grote Markt vrij rap verder leegloopt. Het andere deel danst met Dirk Stoops nog twee uurtjes voordat de eerste, zeer warme dag in Tienen tot een einde komt.
Foto’s: Elke Teurlinckx
Tekst: Dirk Stolk
















Je kunt geen reactie achterlaten.