Anno 2012 zijn we aanbeland bij alweer de achtste editie van Solar Weekend Festival. Een geweldige locatie, zo aan de Roermondse Maasplassen, dat is niets nieuws. Aan een prima en sterk gevarieerde line-up is ook dit jaar geen gebrek en uitstekend festivalweer ontbreekt evenmin. Net als vorig jaar doet ROAR E-Zine uitgebreid verslag.
We beginnen de zaterdag bij House of House, een van de acht podia die Solar rijk is. Achter de draaitafels vinden we de Nederlandse Mitchell Niemeyer, die reeds zo’n vijf jaar mee draait in de vaderlandse DJ-scene . Het mag dan niet de grootste naam zijn die we op het affiche vinden, maar Niemeyer wist nog geen anderhalf jaar nadat hij zijn carrière startte al een plekje op Dirty Dutch te bemachtigen. Het zegt iets over de kwaliteiten van onze landgenoot, maar zeker ook iets over zijn stijl. Even eenvoudige als bij vlagen stevige house, met veel bekende samples en remixen. Zo horen we onder meer de Peppers en Nirvana voorbij komen. Niet bepaald de meest verrassende keuzes, maar veelal wel prima in elkaar gedraaid. Niemeyer’s set kent eigenlijk drie delen: een moeizaam eerste halfuur, een meer dan uitstekend tweede halfuur, waarna de laatste dertig minuten eigenlijk enigszins tegenvallen. Een kortere set was dan ook geen overbodige luxe geweest. Desondanks zorgt hij voor een aardig dansende menigte, iets dat gezien het tijdslot (vroeg op de middag) een prima prestatie is.
Sfeer
De reis zet zich voort naar de Spiegeltent, die na zeven edities toch op z’n minst een begrip genoemd mag worden. Ook dit jaar staat het ronde binnenpodium weer vol met uitstekende hiphop, waarvan Sef er eentje is. Voor het tweede jaar op rij mag hij laten zien wat hij waard is, iets dat hem dit jaar een stuk beter afgaat dan het vorige jaar. Waar het toen nog bij vlagen wat rommelig was, is het ditmaal strak en uitstekend opgebouwd. En dat zonder zijn vertrouwde DJ The Flexican, die een week eerder excessief werd toegetakeld door enkele dienders. De beats klinken live nog een stuk steviger dan op plaat en Sef rapt er schijnbaar eenvoudig zijn teksten overheen. Het zorgt al bij het tweede nummer voor een behoorlijk felle moshpit, iets dat tevens te danken is aan het hiphopminded publiek dat het festival ieder jaar weer weet te vinden. De slechts halfuur durende set vervolgt met de beste tracks van zijn debuutalbum, zoals ‘Diamanten‘, ‘De Wereld In’ en -vanzelfsprekend- ‘De Leven’. Toch komt het hoogtepunt niet van het gelijknamige album. Het vooralsnog niet uitgebrachte ‘Superman’ kent een geweldige beat en dito teksten, en meer heeft Yousef Gnaoui nu eenmaal niet nodig. En zo tekent de geboren Amsterdammer voor het eerste hoogtepunt van deze editie.
Een halfuur later is het een stuk rustiger voor een redelijke nieuwkomer in de hiphopscene, Tastic. Toegegeven, de rapper uit Alphen aan de Rijn wist door een gelukje een plek in de Grote Prijs van 2009 te bemachtigen, maar ondertussen heeft hij zich met tracks als ‘Boom’ en ‘Noodles’ al meer dan bewezen. Het zal vast in de lucht zitten, want de stad leverde eerder al Salah Edin en Brainpower af. Hij eindigde tijdens de Grote Prijs als derde, waar Dret & Krulle de hoofdprijs mee naar huis mochten nemen. Niet geheel toevallig mocht Tastic dan ook met diezelfde Dret & Krulle mee op tour, hetgeen voor de nodige ervaring heeft gezorgd. Hij heeft al het nodige gedronken vanmiddag, zo bekent hij, maar dat werkt hem geenszins tegen. Samen met back-up Donneth (die onlangs zijn eerste solo-bekendheid verwierf met een vermelding op 3VOOR12’s Hollandse Nieuwe) geeft hij blijk van zijn talent. Met zijn originele flow, sterke teksten en dito beats laat hij de Spiegeltent opnieuw best lekker gaan. Single ‘Boom’ is vanzelfsprekend het sterkste nummer van de korte set, maar vooralsnog ligt de rapper op koers om een grote naam te worden.
Mr. Polska (Nouveau Riche)
Over grote namen gesproken: Nouveau Riche. Het hiphopcollectief heeft zich in amper twee jaar opgewerkt tot een van de meest succesgegarandeerde acts van ons land. Wil je een dampend feestje, dan schakel je Mr. Polska en zijn makkers in. Vanavond is daarop geen uitzondering. Vroeg op de avond geprogrammeerd, maar wél op het hoofdpodium. Het werkt, zoveel is duidelijk. ‘Allermooiste Feestje’, ‘Vinger Op De Klitter’, ‘Krokobil’, het is allemaal even raak. Natuurlijk, het is niet de meest diepgaande muziek die op het publiek afgevuurd wordt, maar de beats van Boaz van de Beatz zijn wel allemaal even doeltreffend. De dubstep –en grime-invloeden vliegen je om de oren en niet voor niks beloonde State hem afgelopen jaar dan ook met een award voor zijn kwaliteiten. Polska, alsmaar lurkend aan een fles wodka, heeft er zoals gewoonlijk veel zin in en naarmate het optreden vordert wordt het podium ook veel voller. JeBroer, Digitzz, Leo, de hele bende is van de partij. Het maakt het optreden completer, maar zo nu en dan ook wat rommelig. En misschien hoort dat er ook wel bij. Het leidt in ieder geval niet af van de verwachte kwaliteit die geleverd wordt. Klasse.
Mr. Polska (Nouveau Riche)
Wat kwaliteit betreft zit het bij die andere grote naam in de Nederlandse hiphopwereld, Kraantje Pappie, wel goed. Eerder dit jaar leverde hij het prima Crane af en sindsdien is zijn doorbraak een feit. Het aantal festivals waar Kraan zijn kunsten mocht vertonen is allang niet meer op twee handen te tellen en Solar kan in dat rijtje natuurlijk niet ontbreken. De producties van NOISIA zijn eigenlijk al voldoende om een tent te laten ontploffen, maar de oneindige energie en ijzersterke raps dragen hier nog vrolijk een flink steentje aan bij. En zo sneuvelt de Spiegeltent vanavond, letterlijk. De temperatuur is al na vijf minuten gestegen tot ongekende hoogtes, maar dat weerhoudt het gros van de aanwezigen er niet van om er een onvergetelijk optreden van te maken. Hij vraagt of iemand vindt dat hij de beste dubstep van Nederland draait, een instemmend volgt. Maar Kraantje Pappie is meer dan dat. Vanavond bewijst hij namelijk opnieuw tevens tot de beste rappers van het land gerekend te mogen worden. Doe nog maar een paar van die festivalletjes.
Sfeer
‘Jouw bil is een krokodil, hap hap met je krokobil’. Halverwege het jaar is het een van de bekendste lines die 2012 rijk is. En daar mag Yellow Claw beatmaker Boaz van de Beatz behoorlijk dankbaar voor zijn. Aan Jim Aasgier, Nizzle en Bizzey de eer om de eerste avond in de Spiegeltent af te sluiten. En dat kun je het drietal wel toevertrouwen, zo blijkt in het daarop volgende uur. Het is dan ook een dankbare taak, op diti podium het licht uit mogen te doen. Wie dacht dat het na Kraantje Pappie geen graad warmer meer kon, komt bedrogen uit. Overal waar je kijkt zie je ontblote bovenlichamen, de moshpits zijn ontelbaar en ondertussen wordt er ook nog eens briljant gedraaid. Want hoe makkelijk het ook is de successen in de Spiegeltent toe te schrijven aan het publiek, zijn de shows deze eerste dag van ongekende hoogte. Yellow Claw is daar zoals gezegd geen uitzondering op. Zo horen we verrassende keuzes als TNGHT (het nieuwe project van Hudson Mohawke), behoorlijke classics als ‘Tipsy’ en ‘Crank That’, maar net zo goed ‘Niggas In Paris’ (met Bizzey als prima back-up) en natuurlijk ‘Krokobil’ en ‘Allermooiste Feestje’, waaraan Polska ook even een bijdrage levert. Het zorgt allemaal voor spontane sitdowns en een belachelijk uitzinnig publiek, met flink wat doorgebroken vlonders tot gevolg. En zo bewijst Yellow Claw over meer dan behoorlijke draaikwaliteiten te beschikken. Ontegenzeggelijk goed feestje.
–
Tekst: Julien L’Ortye.
Fotografie: Marjolijn van Dijk.
Je kunt geen reactie achterlaten.