Waar het Australische Boy & Bear begin van dit jaar nog in het kleine Bitterzoet stond, betreden de heren vanavond het podium van de grote zaal van Paradiso. De band, die in 2009 door zanger Dave Hosking opgericht werd, bracht vorig jaar haar debuutalbum Moonfire uit. In het kielzog van bands als Mumford and Sons en Fleet Foxes ging het Boy & Bear voor de wind. Dat het vijftal in een jaar tijd hun bezoekersaantal ziet vertienvoudigen is daarom ook geen verrassing, indie-folk doet het goed bij het publiek.
Bij opkomst wordt snel duidelijk dat Boy & Bear geen band is van tierelantijntjes, de muziek heeft niet veel om handen, teksten zijn eerlijk en recht door zee. Zanger Hosking is duidelijk blij om terug te zijn in onze hoofdstad. De dag ervoor stonden ze op Lowlands, het zonnetje schijnt en zijn ouders zitten vanavond in het publiek, reden genoeg om vrolijk te zijn. Met maar één album op zak biedt de setlist weinig verrassingen. De band trapt af met ‘Lordy May’ welke een mooie inleiding vormt voor een gemoedelijke avond.
Met ‘Rabbit Song’ en ‘Milk and Sticks’ gooit de band het tempo omhoog. Het voortjakkerende ritme van deze nummers brengt ook het publiek in beweging. De band ontstijgt zichzelf met het prachtige ‘Fall At Your Feet’. In eigen land betekende deze cover de doorbraak voor het vijftal. Het Crowded House-nummer belandde in de top tien van de radiozender Tripel J’s ‘Hottest 100 2010’. Vanavond verweven ze het met Neil Young’s ‘Heart of Gold’ wat een prachtige combinatie blijkt.
Als Hosking niet zingt en achter de microfoon vandaan stapt, schommelt hij mee op het ritme van de muziek. Het lijkt een oncontroleerbare beweging voor hem en het ziet er op hetzelfde moment knullig als aandoenlijk uit. De zanger deelt mee dat de band niet aan toegiften doet en of we vooral niet willen denken dat het een stelletje onbeschofte muzikanten zijn. Het spelletje toegift vinden ze onnodig. Met die woorden beginnen ze aan hun slotakkoord van de avond. ‘Feeding Line’ is het soort nummer welke met gemak een stadion aan het dansen krijgt met gebalde vuisten meezingend met het refrein. Het vijftal sluit af met ‘Golden Jabilee’ om, zoals aangekondigd, zonder toegift van het podium te verdwijnen.
Het mag dan allemaal niet heel hoogstaand zijn wat de mannen van Boy & Bear ons voorschotelen maar datgene wat ze doen, doen ze goed. Het zijn mooie liedjes voor een zomerse avond. Straks als het kwik weer daalt zijn dit de nummers die ons aan warmere tijden doen denken. Boy & Bear in Paradiso was gemoedelijk en fijn.
Je kunt geen reactie achterlaten.