Het is 1 september 2012. Amsterdam Centraal verandert gestaag in een opvallende mensenmassa, die verkleed de treinen uitstappen en naar de achterkant van het station wandelen. Hier staat de pont klaar om het feestvolk richting de NDSM-werf te vervoeren. Een beetje festivalganger weet dat hij vandaag zijn festivaljaar officieus kan gaan afsluiten.Valtifest staat bekend om zijn uitgesproken kleurrijke thema’s en de daarbij horende verkleedpartijen. Het thema dit jaar is ‘Back To Uranus’, wat zoveel betekent als: trek je beste startrekpak, aliënmasker, zilveren legging of aluminiumpakje aan. De organisatie is ook dit jaar weer in handen van Meubel Stukken en MTV. Joost van Bellen, bekend van o.a. RAUW en eigenaar Meubel Stukken, heeft in verschillende interviews beloofd dat ook Valtifest 2012 een feestje zal worden om niet te vergeten.
Valentijn de Hingh
Vol verwachting kloppen de hartjes bij de reeds aanwezige Valtifesters bij de beloofde spectaculaire opening. Zo’n tachtig procent van het publiek heeft op de één of andere manier zijn best gedaan om zich te verkleden in het daarbij behorende thema. Het lijkt een lastig thema, want onwijze creativiteit komen we niet tegen vandaag. Tijdens de opening zal mode ontwerper Matthijs van Bergen enkele stukken uit zijn collectie Starburst presenteren is ons beloofd. Aan de zijkanten van het hoofd podium stellen zich zichtbaar de modellen van o.a. Knuckle Duster Agency op. Ook de vooraf aangekondigde Valentijn de Hingh toornt met haar niet te missen flair boven de andere modellen uit. Men staat klaar. Nou ja, men wordt nog wat klaar gezet, make-up krijgt nog even de finishing touch. Als eindelijk de muziek gestart wordt door de DiscTwins, start het enigszins rommelige spektakel. De Hingh wordt op een platform geplaatst, waarna ze vervolgens een aantal meter de lucht in gaat. Dé creatie van Van Bergen zou zichtbaar moeten zijn. Maar door een productiefout duurt het even voordat de jurk voor iedereen zichtbaar is, en nog belangrijker, de tekst die erop staat: ‘Marcus wil je met me trouwen’. Huilend geeft deze op het podium het jawoord en er wordt vervolgens hard gejuicht en geklapt door het publiek. Valtifest is begonnen.
Vrouwen Zijn Ok!
Op het Beukplein maakt Vrouwen Zijn Ok! zich op voor een wervelende ‘girlpowerrock’ show. De band bestaat o.a. uit ex-leden van de band Malle Pietje and the Bimbo’s. Het plein is echter leeg. Na de eerste klanken van deze punk rockband struint er toch een handjevol mensen richting het podium en wordt er voorzichtig mee gedeind op teksten als: “Ik hoor thuis achter het fornuis”, “Vrouwen zijn OK en alle mannen zijn gay”. Toch weten deze wilde dames niet de aandacht te houden want zo langzaam als dat er zich mensen voor het podium verzamelde, zo snel lopen er ook weer een heel aantal weg. Muzikaal gezien zijn deze dames weinig uitdagend te noemen, hoewel hun teksten het geheel goed compenseren.
Coevorduh
Even later is wederom het Beukplein de plek voor het tweekoppige Coevorduh bestaande uit Vjèze Fur (bekend van De Jeugd Van Tegenwoordig) en Bastiaan Bosma (ex-Aux Raus), die zich dit jaar voor het eerst presenteerde op het Noorderslag festival. Beuken op hardhouse / gabber en donkere IDM muziek is wat je kan en mag verwachten bij deze twee heren. Maar,wat als eerste onmiskenbaar opvalt bij deze performance is dat het geluid ronduit slecht is. Het enige wat wel goed hoorbaar is, zijn de lage bastonen die zo hard afgesteld staan dat je het in je binnenste allesje voelt. De creatieve teksten die alleen Vjèze Fur kan bedenken zijn absoluut pakkend, maar bereiken hun beoogde doel in de verste verte niet. Teksten als “Ik heb soms last van rommel, soms zit het in mijn buik en soms in m’n maag”, laten het publiek wel even lachen, dat wel. Het optreden blijft in zijn verdere verloop in de vierde versnelling hangen, net niet vol gas. Dit is dan (helaas) ook aan beide heren goed te zien.
Mnr. Broekjevol en Mevr. Blousjevol
Feest DJ Ruud draait rond etenstijd zijn commerciële feestplaatjes in de Smirnoff Cube en aangezien Roar E- Zine inmiddels wel aan een echt feestje toe is, wandelen we die kant op. Echter komen we niet veel verder dan de rode loper aan de buitenkant van de cube aangezien de tent af geladen vol is. “Het is daar binnen echt feest!” krijgen we te horen. We houden het zelf maar op een ‘verkeerd geplaatst podiumfoutje’ en besluiten door te wandelen naar Tinies Zonnecentrum. Een relatief hoog homogehalte overvalt ons enigszins wanneer we het centrum betreden. Mnr. Broekjevol (Bas Kosters) en Mevr. Blousjevol ( Shirly Macholine) staan hier hun van- alle- markten- thuis (met een sexy tintje) set te draaien. New Disco, Italo, Club, 80’s Now-Electro, House en Rocksounds zijn typerend voor dit opvallende duo. Maar wat het meest opvalt zijn de flexibele (en voor wie wil) sexy heren die op de vleugels van de dj-booth staan te dansen alsof hun leven er vanaf hangt. Menig vrouw is jaloers op hoe deze mannen hun heupen kunnen draaien. De muziek is hier niet het belangrijkste vandaag, lekker dansen wel. De twintig mensen die aanwezig zijn om hier van te genieten, gaan voorzichtig uit hun dak en er is zelf een enkeling die de vibe van de dansende heren over neemt.
DJ Lady Starlight
En dan komt het moment in zicht dat je al de hele dag in je achterhoofd had. Het is het gevoel dat je als klein kind op 5 december ‘s avonds vol verwachting naar de voordeur blijft staren. Medeorganisator Joost van Bellen heeft in meerdere interviews aangegeven dat er een reële kans bestaat dat Lady Gaga met haar “BFF” DJ Lady Starlight op het Beukplein wellicht een show zal gaan neerzetten. Insiders in het publiek bevestigen dat Gaga in Amsterdam is. Uiteindelijk stelt naast mij iemand de vraag of de set al is begonnen, want ook nu is het geluid ronduit slecht. Het klinkt alsof de onderburen een feestje hebben en wij vanuit de huiskamer mee mogen genieten. Starlight’s muziek typeert zich door klassiekers van AC/DC, Kiss, Metallica etc. Tussen de verschillende nummers valt soms een stilte van tientallen seconden, waardoor het publiek vervolgens naar de hoeken van het podium tuurt of Gaga al te zien is. Het zou immers zomaar kunnen. Stagemanagers zijn druk met het instellen van extra microfoons.
Beukplein
Uiteindelijk paradeert enkel de host van het Beukplein met één van deze microfoons op zijn centimeters hoge hakken rond op het podium en schreeuwt af en toe: “Give it up for Lady Starlight!”. Na een half uur is er weinig meer over van het publiek dat stiekem toch al niet voor Starlight was gekomen en de set wordt niet veel beter. Bij ‘ Sweet Child ‘O Mine’ van Guns ‘n Roses pakt Starlight voor de zoveelste keer haar fles rode wijn en danst met de fles het podium over, om vervolgens op de grond te gaan liggen met haar benen hoog in de lucht. Tja, waardige entertainment of niet, daar zullen de meningen absoluut over verschillen.
Peaches
De dag gaat door de veelzijdigheid in programmering snel voorbij. En wanneer de zonsondergang aanbreekt is het de van oorsprong Canadese Peaches die het Beukplein eindelijk royaal vult met haar uitzinnige creaties in muziek en performance. Acceptabel confronterende teksten vloeien op heerlijk dansbare electrobeats uit de nu juist afgestelde geluidsboxen. Rock- en hiphopinvloeden laten de set niet ongemoeid. Puntje van aandacht:: Peaches hoort zichzelf niet en laat dit op ongecensureerde wijze merken aan zowel publiek als stagemanager. Het publiek smult hier echter van en er is daadwerkelijk niemand te vinden die niet: danst, zoent, lacht, springt, gilt, of probeert de spuitende champagne die Peaches het publiek in schiet, met open mond op te vangen. Het podium staat binnen no-time vol met travestieten en andere ondefinieerbare dansers die de zintuigen nog eens extra prikkelen. Het woord feest is een understatement voor dit optreden dat kwalitatief gewoon goed is.
Aan het eind van de dag is het tijd om de balans op te maken. Op de pont, onderweg naar huis geeft een bezoeker aan: “ Het was een tammer publiek dan voorgaande jaren. Het thema was ook lastig verkleden denk ik.” Toch glimlachen de meeste mensen aan boord van de pont en zakt men tevreden onderuit. In een hoekje op de grond wordt er zelfs alvast gespeculeerd wat het thema van volgend jaar zal zijn.
Tekst: Nena Brummans
Foto’s: Marjolijn van Dijk
Je kunt geen reactie achterlaten.