Vers ingevoerd vanaf Londen staat Perfume Genius op zaterdag 8 september in Vera in Groningen, Samen met zijn voorprogramma Indians is Groningen de eerste stop tijdens zijn Europese tour. Indians (Søren Løkke Juul) is een relatief jonge Deense artiest met experimentele songs die vrij goed bij Perfume Genius passen. Juul is helaas op het podium meer op zijn instrumenten (synthesizer en keyboard) gericht dan op het publiek en lijkt zelfs soms te vergeten dat hij aan het optreden is. Dit doet gelukkig niks af aan de kwaliteit van zijn muziek.
Perfume Genius is de artiestennaam van Mike Hadreas, maar ondanks dat hij eigenlijk een soloproject is heeft hij op deze tour nog wel een drummer en extra toetsenist (die tevens zijn vriend is) meegenomen. Wat opvalt aan de show is dat de songs veel meer uitgekleed zijn dan op cd. Ondanks dat Hadreas wel gebruik maakte van een synthesizer naast zijn keyboard klinkt het allemaal een stuk minder elektronisch en op sommige momenten bijna klassiek. Dit laat een breekbaardere kant zien van het album Put Your Back N 2 It. Waar tijdens het voorprogramma nog een flink aantal mensen aan het praten was, is iedereen tijdens het hoofdprogramma muisstil.
Hadreas lijkt een combinatie van verlegenheid en cynisme te gebruiken tijdens zijn optreden. Dit komt bijvoorbeeld tot uiting in spottende, boze blikken naar een (iets te lawaaiige) glazenophaler, maar ook nauwelijks iets tegen het publiek durven zeggen.
Halverwege de show verdwijnen de tweede toetsenist en de drummer even van het podium zodat de zanger in alle rust een cover van Neil Young (‘Helpless’) kan doen waar hij een compleet eigen draai aan geeft.
Wat wel jammer is, is dat Perfume Genius zo onzeker of spottend over zijn liedjes is, dat hij ze niet goed afrondt. Als het laatste akkoord nog klinkt, staat hij al op, doet hij bijvoorbeeld een maf buiginkje en is hij in zijn hoofd al weer bezig met het volgende nummer terwijl het publiek nog een beetje aan het bijkomen is. Dit wordt vooral duidelijk in ‘Learning’ als zijn vriend aanschuift op de pianokruk en ze quatre-mains spelen. Aan het einde van de song kijkt Hadreas bijna verveeld weg.
De chemie tussen de twee toetsenisten is de eerste twee nummers (‘Awol Marine’ en ‘Normal Song’) niet perfect, het schuurt en ze moeten duidelijk nog even op elkaar inspelen. Daarna gaat het stukken beter en kunnen ze ook nummers spelen zonder bij elkaar te hoeven checken of het goed gaat.
Tegen het einde van het optreden kondigt de zanger aan dat het optreden bijna voorbij is, maar dat ze na het laatste nummer binnen twintig seconden wel weer terugkomen. Perfume Genius heeft dus genoeg getoerd om het klappen van de zweep te kennen. Dit merk je, op het slordige afronden na, goed in de show. De band gaf gewoon een goede performance met af en toe wat eigen trekjes. Perfume Genius smaakt naar meer.
Tekst: Anne Ardon
Je kunt geen reactie achterlaten.