
(A-Film) Afgelopen jaar hebben we heel wat goede Nederlandse films in de bioscoop mogen begroeten. Eén van de beste is ongetwijfeld Plan C. Geen sterren of hip verhaal zoals Black Out en Zombibi. Nee, deze film is van een heel ander kaliber. Een doodgewone Amsterdamse rechercheur houdt zijn leven spannend door regelmatig een spelletje poker te spelen. Dankzij opstapelende schulden komt hij in een heel ander spel terecht.
De saaie, gescheiden Ronald Plasmeyer wordt gespeeld door niemand minder dan Ruben van der Meer. Met zijn kalende kop, pornosnor en kleurloze kleding is de voormalige Lama niet te herkennen. Zijn typische fysieke humor is eveneens ver te zoeken. Van der Meer laat vooral zien goed te kunnen acteren. Gaandeweg de film leef je enorm met hem mee, want de beste man raakt steeds verder in de shit. Bij de politie heeft hij nog wel enige autoriteit. Wanneer enkele Chinezen hem zoeken vanwege grote gokschulden, zijn vrouw wil weten wat er aan de hand is en ook zijn collega’s zich zorgen maken moet er wat gebeuren. Tijd voor Plan C.
Samen met zijn oude vriend Gerrit, een zeer leuke rol van René van ‘t Hof (Kees Flodder), weet hij wel hoe ze het geld bij elkaar kunnen krijgen. Gerrit’s zwager Bram, perfect neergezet door Ton Kas, helpt ook een handje. Alhoewel het in het hoofd van Ronald simpel lijkt, snappen zijn twee handlangers de ernst van de zaak niet echt. Er ontstaan dan ook meningsverschillen tussen de drie kompanen, waardoor er twee interessante verhaallijnen ontstaan. Uiteraard gaat er van alles mis. Klinkt als een vrij simpel verhaal? Het wordt wel op overtuigende wijze gebracht door debuterend regisseur Max Porcelijn. Centraal staat Ronald, waar je medeleven als kijker naar uit gaat. Hij heeft immers het beste voor met iedereen, zodat zelfs de commissaris met hem begaan is. Daarnaast is er gelukkig wel plaats voor de nodige humor in de film. Deze wordt daardoor niet te zwaar.
Het tempo is niet flitsend zoals de actie-komedie Black Out. Daar is de stijl van de film ook niet naar. Het Amsterdam-Noord van Plan C is vrij grauw, waardoor een tragische en realistische sfeer ontstaat. Welkom in het leven van Ronald Plasmeyer. De openingsscène geeft een goed beeld van hoe Ruben zich voelt. De voice-over vat het samen in één zin: ”We beginnen allemaal met plannen, met dromen, maar meestal loopt het anders.” Dat gevoel delen we met hem. Naast de regie heeft Max Porcelijn ook het scenario geschreven en weet daarom op de juiste momenten dingen te laten gebeuren in de film. De eindeloze dialogen tussen Bram en Gerrit in de auto zijn hier een goed voorbeeld van. Gesprekken over ‘neuken’ en ‘zonderlinge voorbijgangers’ geven aan wat de plek is van de drie heren in de maatschappij.
Max Porcelijn is enkele jaren bezig geweest met Plan C en heeft daarom het verhaal tot in de puntjes kunnen uitwerken. Afgestudeerd aan de Filmacademie creëerde hij voor zijn afstudeerproject een zelfde soort korte film, waarin Ruben van der Meer ook de hoofdrol speelt. Deze staat in zijn geheel als extra op de dvd. Als je Plan C even de tijd geeft is het een bijzondere film geworden en een belangrijk project voor zowel Porcelijn als Van der Meer. Het Filmfonds weigerde namelijk een subsidie te geven zodat vooral Van der Meer een aardig centje uit eigen zak in de film heeft gestopt. Gelukkig maar, anders had deze boeiende film nooit het daglicht gezien. Na het kijken is er een psychologische analyse door professor Jaap van Heerden over de personages, hun onderlinge relaties en hoe dat het verhaal vormt. Een interessante extra die je niet vaak terugziet op een dvd.
Nu te koop op dvd en blu-ray


















Je kunt geen reactie achterlaten.