Ten tijde van het debuutalbum Hats Off To The Buskers in 2007 werd de Schotse band The View met open armen ontvangen door de Britse pers. De rammelende gitaarsongs gebracht met een sterk, haast onverstaanbaar Schots accent sloeg aan en de band toerde de hele wereld over, scoorde bescheiden hits met ‘Same Jeans’ en ‘Wasted Little DJ’s’ en sierde diverse NME-covers.
Drie albums verder is de sound ietwat veranderd maar de branie en energie is gebleven. Klonken de heren op Hats Off To The Buskers vooral als The Libertines, op de albums erna werd er wat meer geëxperimenteerd: strijkers hier, een piano daar. Ook is de band beter geworden in het beheersen van hun instrumenten en tevens zijn de heren volwassener geworden. Maar de nodige georganiseerde chaos en aanstekelijkheid is gebleven. Hoewel de debuutplaat goed werd ontvangen, raakte de band steeds meer in de vergetelheid. Het derde album dat vorig jaar uitkwam was een behoorlijk gemiste kans en dat beseften de heren ook: in juli dit jaar kwam namelijk al langspeler vier uit. Cheeky For A Reason bracht ze naar Amsterdam waar voor een aardig gevulde Oude Zaal voor het eerst de nieuwe nummers worden gespeeld.
In het thuisland kunnen de heren rekenen op een publiek bestaande uit een kleine tweeduizend man, op het Europese vasteland ligt dit aantal een stuk lager. Zo is er voldoende ruimte voor het podium en is het balkon nagenoeg leeg. Met drie rode gitaren en een rood drumstel trappen de heren af met een drietal songs afkomstig van het tweede, derde en vierde album. Het publiek reageert wat lauw maar gaandeweg vormt er zich een pit voor het podium en wordt er aardig op los gebeukt bij vooral de songs van Hats Off To The Buskers. Waar andere Britse gitaarbands mee worstelen is dat de liedjes niet goed genoeg zijn. Hoewel de albums van The View niet geheel verrassend en origineel zijn te noemen, bevatten ze wel een handvol goede indiesongs.
Halverwege worden de rollen even omgewisseld: bassist Kieren en zanger Kyle ruilen van plek en de ska-achtige songs ‘Skag Trendy’, ‘Realisation’ en ‘Hole In The Bed’ komen voorbij. Na een rustig moment met ‘Superstar Tradesman’ wordt er nog even vol gas gegeven met ‘Sunday’, ‘The Clock’, ‘Same Jeans’, ’5Rebeccas’ en ‘Shock Horror’. Plotseling gaan de zwarte gordijnen dicht en de zaallampen aan. Een abrupt einde aan een verder prima optreden.
