(De Fontein) Het werk van A.C. Baantjer is zo bekend, dat veel mensen er zo hun eigen herinneringen bij zullen hebben. De tientallen boeken zijn in combinatie met de televisieserie namelijk moeilijk te ontwijken. Ondergetekende komt bijvoorbeeld uit een nest met krimi kijkende en misdaadboeken lezende ouders. Zo kon het gebeuren dat, ingeklemd tussen de oorlogsboeken van mijn vader, klassiekers als Bram Stoker’s Dracula en een hele rij ruggen waarop de naam Toon Kortooms prijkte, een rijtje ‘Baantjers’ op de boekenplank stond. Uit het Leven van een Amsterdamse Diender heetten ze, Doden Spreken Niet en De Cock en de Naakte Juffer. Voordat ik ze eigenlijk mocht lezen had ik ze al lang allemaal een keertje stiekem van kaft tot kaft van binnen gezien. Ook later nog koos ik er soms lukraak eentje uit, om languit in het gras tussen de madeliefjes in één keer uit te lezen. Ze waren allemaal in essentie zo hetzelfde, dat ze heerlijk vertrouwd aanvoelden.
Met het overlijden van Baantjer, in de nazomer van 2010, leek er even een einde te zijn gekomen aan de al jarenlang constante stroom van nieuwe boeken over misdaden die De Cock zo kundig op kon lossen. Geen koffie en cognacjes bij Smalle Lowietje meer, geen tripjes naar het bureau aan de Warmoesstraat, en geen praatjes met zijn jonge collega Vledder. Al snel kwam echter de stroom uitgaven weer op gang, met de nieuwe Baantjer Inc.-serie en nu ook de nieuwe ‘De Cock en…’-boeken, gebaseerd op de gelijknamige tv-serie.
Toch blijft het gevaarlijk, zo’n bekende en succesvolle formule laten gebruiken door nieuwe schrijvers. Toch leest De Cock en de Onzichtbare Moordenaar als een echte Baantjer. Alle ingrediënten zijn aanwezig. Ook het verhaal liegt er niet om. De Cock is namelijk van een korte vakantie aan het genieten in een hotel in Scheveningen, als hij een oude bekende tegen het lijf loopt. Deze oude ritselaar, Wim de Jongh, vertelt over een mooie klus die hem voorgoed uit de geldzorgen zal halen. De volgende dag heeft hij inderdaad geen zorgen meer, want hij lijkt van het dak te zijn gevallen. Als even later ook de bekende kunstkenner Van Deijsel dood wordt aangetroffen in zijn werkkamer, twijfelt De Cock. Waarom bemoeit de RIVD zich met de zaak? Hebben beide zaken misschien iets met elkaar te maken? Die De Jongh zat toch de laatste tijd ook in de kunst? En hoe past een nieuwe kunstaankoop van de Rijksoverheid eigenlijk in het plaatje? Uiteraard negeert De Cock het verbod van zijn leidinggevende en gaat op onderzoek uit.
Toch is het verhaal ook niet helemaal hetzelfde als de eerdere uitgaven. De Cock is nu namelijk een oudere diender die vol verbazing naar de snel veranderende wereld om hem heen kijkt. Die mobiele telefoons zijn nog best ingewikkeld, en wat moet dat toch met al die onhandige bakfietsen? Dit maakt dat het allemaal net iets moderner aandoet. Een beetje vernieuwend dus, maar nog steeds vooral heel erg vertrouwd. De Cock en de Onzichtbare Moordenaar is dan ook zeker een aanrader voor liefhebbers van de serie.
Je kunt geen reactie achterlaten.