Terwijl het buiten met bakken uit de hemel komt schijnt de zon in Dynamo. Het staat lekker vol bij deze show van Lights. Het Canadese popfenomeen trekt uiteraard veel publiek aan en bovendien van alle leeftijden. Met het succesvolle Siberia op MP3 spelers wereldwijd gevolgd door de remix versie belooft het een mooie avond te worden.
De avond wordt iets na achten geopend door Early Adopters. De band uit Horst maakt dromerige gitaarpop die op een warme ontvangst kan rekenen bij het publiek dat al lang klaar staat. Er wordt enthousiast gereageerd op de muziek van het gezelschap dat haar rol als voorprogramma netjes vervult. Jammer genoeg sprankelt het niet echt bij deze mannen en daarin zijn ze eigenlijk een tikje saai. Je krijgt het gevoel dat je dit lekker op de bank wil gaan luisteren, terwijl je daar juist vanaf bent gekomen voor deze show.
Desondanks laten de fans zich niet uit het veld staan en doen enthousiast mee. Het is vervolgens wel erg lang wachten tot de show verder gaat met de hoofdact, maar net na negen uur kondigt het oorverdovende gegil het begin van de show aan.

Lights
Lights sprankelt daadwerkelijk op het podium en haar glimlach doet het gegil enkel in volume toenemen. Het geluid staat echter wel snoeihard en dat is meteen een beetje het probleem bij deze show. De subtiliteit die je op haar albums terug kan horen is helemaal weg door de zware distortion, maar die zorgt dan weer juist voor de extra dansbaarheid. Soms klinkt Valerie Anne Poxleitner een beetje schel, alsof ze moeite moet doen om boven de muziek uit te komen. Toch herstelt dat naarmate de show vordert en het enthousiasme van de band zichtbaar toeneemt.
Misschien is dat het mooiste wel aan deze groep, die verlichtende, positieve houding. Dat er juist voor een cover van Blondie is gekozen, met ‘Heart of Glass’ past daar wel bij. Deze wordt overigens heel mooi uitgevoerd met veel enthousiasme. Zelfs als één fotograaf zijn camera in de lucht steekt en tig keren in het gezicht van één van de bandleden flitst blijft de glimlach op het gezicht staan. Mooie nummers van de laatste plaat kunnen op veel bijval, geklap en dansend publiek rekenen. ‘When The Fence Is Low’ en ‘Toes’ dragen daar vooral aan bij.
Na ‘Banners’ is de show voorbij, maar na het scanderen van ‘Waar is dat feestje? Hier is dat feestje!’ komt de band terug. Waarschijnlijk heeft iedereen die erbij was een prachtige avond gehad, inclusief de band. Er volgt nog een handtekeningensessie en dan is het weer naar huis. De nieuwe week staat voor de deur, maar die gaan we iets vrolijker in dan de vorige.
Lights
















Je kunt geen reactie achterlaten.