Een trouwe aanhang krijg je niet zomaar, die moet je verdienen. Een prestatie waarin het Britse The Levellers met vlag en wimpel is geslaagd, te zien aan het groot aantal verwachtingsvolle fans die vanavond in Doornroosje staan. Ze moesten er even op wachten na het afgelaste concert van 25 april, maar kunnen vanavond het hart weer ophalen met onvervalste Britse folkmuziek, voorgeschoteld door diegenen die hier als geen ander hun eigen ding van wisten te maken. Want wie The Levellers zegt, denkt Britse folk-rock. En omgekeerd. Gevormd in 1988 door huidige frontman en zanger Mark Chadwick en bassist Jeremy Cunningham zijn de inmiddels middelbare Britten nog altijd trouw aan hun geluid en blijkt dat hetzelfde kunstje nog steeds werkt.
Voorprogramma Sparrow Falls mag het spits afbijten. De zeskoppige band uit Maastricht maakt stevige punk en is een leuke verrassing door soms dat tintje 80’s rock en zelfs wat americana. Jammer dat het publiek rumoerig blijft, maar het enthousiasme van de Zuiderlingen werkt aanstekelijk: een uitstekende opwarmer vanavond.
The Levellers trappen af met het bekende ‘Beautiful Day’ en direct wordt duidelijk dat een groot aantal bezoekers inderdaad tevens trouwe fan is. Hele teksten worden meegezongen en de mannen uit Brighton hoeven niet veel uit de kast te trekken om het publiek mee te krijgen. De set die volgt is een pakkende aaneenschakeling van opzwepende, dansbare folk-punknummers waarbij ieder nummer een feest van herkenning is. Sommige nummers worden wat routineus gespeeld, maar dat deert het publiek niet. Het scala aan instrumenten (waaronder een didgeridoo) bevat natuurlijk de bijna altijd aanwezige viool en mandoline, waarbij de dartelende violist het feest in de zaal compleet maakt. Het klinkt bij vlagen als Flogging Molly, maar dan wat liever. Waar je bij Flogging Molly soms de behoefte hebt te gaan headbangen en glazen Guinness bier het publiek in te gooien, heb je bij The Levellers vooral de behoefte om je onbekende buurman te knuffelen en samen een volksdans te doen.
Wat minder uptempo nummers als ‘Julie’ lijken het feestje te doen verzwakken, maar juist deze wat meer ingetogen momenten laten zien dat Chadwick en zijn mannen niet aan foutjes doen en doorgewinterde muzikanten zijn. En gescoord wordt er niet alleen met de oudere pareltjes als ‘One Way’ en ‘The Road’, ook nummers van het nieuwste album Static On The Airwaves (2012) worden met dezelfde euforie ontvangen. Het daarvan afkomstige ‘Our Forgotten Towns’ zou in feite ook twintig jaar geleden geschreven kunnen zijn: het is nog meer van dat heerlijke zelfde wat The Levellers zo goed maakt.
Je kunt geen reactie achterlaten.