Toy – Toy

(Album – Cooperative Music) Een aantal jaren geleden werd er vol lof gesproken over de veelbelovende Britse band Joe Lean & The Jing Jang Jong. Er werd een album aangekondigd, wat helaas nooit het levenslicht heeft mogen zien. De band vertrok bij hun platenlabel en viel kort daarna uit elkaar. Uit de as herrees vervolgens Toy, die onlangs hun debuutplaat uitbrachten. Recentelijk speelden zij al op enkele festivals en mochten op tournee met zowel Primal Scream als The Horrors, waarbij ze het voorprogramma mochten verzorgen. Niet geheel toevallig, want door laatstgenoemde werden ze al één van de meest interessante nieuwe bands van het laatste jaar genoemd. Ook de Britse pers heeft het viertal inmiddels in het vizier en is enthousiast.

Geen slecht begin dus voor een band die krap twee jaar bestaat. Na een eerste luisterbeurt is direct duidelijk dat al deze aandacht niet onterecht is. De band klinkt zelfverzekerd en doet bij vlagen denken aan het eerder genoemde The Horrors. Enig verschil is dat Toy een breder geluid laat horen. Waar The Horrors toch vooral donker blijven klinken, horen we hier meer britpop invloeden terug. Vooral Pulp en The Stone Roses klinken regelmatig door in de twaalf nummers die de plaat rijk is. Een aantal daarvan hebben zonder meer hitpotentie, zoals het pakkende ‘Motoring’ dat fijn de vaart erin houdt, het radiovriendelijke ‘Lose My Way’ en ‘Make It Mine’.

De muziek, die zwaar leunt op effecten, galm en synthesizers, doet sterk denken aan de jaren tachtig. Daarnaast zijn er ook de nodige psychedelische invloeden aanwezig. Sommige nummers hebben lange passages zonder zang, wat het psychedelische effect alleen maar versterkt. Het freaky en duistere ‘Drifting Deeper’ is zelfs geheel instrumentaal, evenals het korte intermezzo ‘Omni’, wat overigens allerminst storend te noemen is. Het zijn juist dit soort momenten, die de plaat zo boeiend maken. De langspeler eindigt prachtig met het bijna tien minuten durende toetje ‘Kopte’.

Net zoals in eigen land ‘Rats On Rafts’ met een zelfde soort geluid één van de interessantste bands van dit moment is, zo is dit bij het kwintet van Toy aan de overkant van het kanaal het geval. Dit deels met dank aan The Horrors die deze band min of meer een beetje in het voetlicht hebben gezet. Met al deze aandacht zou Toy ook hier wel eens snel het hipste jongetje uit de klas kunnen worden.  Het zou ons dan ook niets verbazen als we nog veel van ze gaan horen. Het is in ieder geval te hopen dat ze tijdens het aankomende festivalseizoen regelmatig te zien zullen zijn.