(Lumière) Ten tijde van het roerige einde van de achttiende eeuw raakt scheepsarts Johan Gustav Dåådh (Peter Eggers) toevallig verzeild in Stockholm. Tijdens een plotselinge aanval van een Russisch schip redt hij een man (Joel Spira), die verzoekt teruggebracht te worden naar de hoofdcommissaris van de politie. Hij blijkt namelijk onderwijzer van diens kinderen te zijn. Zowel de kinderen als de hoofdcommissaris zijn blij met het weerzien.
Als Dåådh bovendien vrij bekwaam blijkt in zowel het plegen van chirurgische ingrepen als het oplossen van misdrijven, krijgt hij al snel een nieuwe functie aangeboden. De plaatselijke hoofdinspecteur wordt namelijk toevallig in aflevering één vermoord. Dat is meteen Dåådhs eerste zaak als de nieuwe inspecteur. Meteen al blijken zijn moderne methodes niet overeen te komen met die van de rest van de rechtsmacht. En dan raakt hij ook nog eens verstrikt in een web van intriges dat voortkomt uit de strijd tussen de republikeinen en koningsgezinden, terwijl hij gevoelens krijgt voor, jawel, de vrouw van zijn baas (Linda Zilliacus). Genoeg materiaal om een eerste seizoen mee te vullen dus.
Distributeur Lumière blijft putten uit een ogenschijnlijk onuitputbare bron van goede tot uitstekende Scandinavische series. Eerder al bespraken wij bijvoorbeeld het uitmuntende The Bridge, maar Anno 1790 tapt uit een heel ander vaatje. Hier zijn het niet zozeer de onderhuidse spanning en het verfrissend natuurlijke acteerwerk die het verschil maken, maar de tot in de puntjes uitgewerkte historische setting.
Aan de decors, kostuums, en aankleding van met name de scènes op straat valt helemaal niets aan te merken. Overal waar je kijkt zijn de straatschoffies, werklieden en kooplui te zien die rond deze tijd overal aanwezig moeten zijn geweest, terwijl de hoge heren en sjieke dames dit vanuit hun comfortabele huizen en minder gerieflijke koetsen gadesloegen. De scènes binnen zijn vooral wanneer deze ‘s nachts plaatsvinden erg mooi: de overdag zo afstandelijke, grauwe kleuring maakt plaats voor warm kaarslicht en alles ziet er ineens een stuk minder hopeloos uit. Of is dat omdat die stoet bedelaars en kruimeldieven eindelijk aan het zicht onttrokken wordt?
Hoe het ook zij, Anno 1790 levert in zijn eenvoud met gemak 10 maal 60 minuten kijkplezier op. Wel komt de, op typisch Zweedse wijze, minder op het kleine scherm geënte manier van gebeurtenissen in beeld brengen naar voren. Waar The Bridge bijvoorbeeld nog duidelijk toegesneden was op het engageren van de op de bank zittende kijker, lijken de acteurs zich hier soms in het theater te wanen. De cameravoering is statischer, terwijl sommige scènes zich vooral kenmerken door grootse gebaren en net iets te geaffecteerde dialogen. Toch wordt dit nergens echt storend en blijft het acteerwerk solide. Hopelijk hebben de scriptschrijvers ook series als Bones goed gevolgd en komen ze snel met een misdaad-gerelateerde verhaallijn die meerdere afleveringen beslaat. Zo blijft Anno 1790 ook in een eventueel tweede seizoen nog boeiend genoeg.
Nu te koop op dvd.
Je kunt geen reactie achterlaten.