(Homescreen) In 2011 kwam The Best Exotic Marigold Hotel uit, waarin een groep gepensioneerden naar een hotel in India verkast. Dit oogt niet alleen heerlijk exotisch, maar blijkt vooral ook goedkoper dan een woonplek vinden in Engeland. In 2012 is het de beurt aan een andere groep ouderen om naar een alternatieve verblijfplaats op te zoek te gaan.
In Tous Ensemble maken we kennis met de echtparen Jeanne en Albert, Annie en Jean en hun vriend Claude. Vijf vrienden op leeftijd, elk met hun eigen trekjes en ook zeker hun eigen problemen en zorgen. Zo ruziën Annie en Jean wat af, is Jeanne ernstig ziek zonder dit aan iemand te vertellen, lijkt Albert dement te worden en heeft Claude een zwak hart. Wanneer Claude na een hartaanval van zijn zoon naar een bejaardentehuis moet, voelt hij zich er totaal niet thuis. Wat moet hij immers tussen al die ‘fossielen’? Zijn vrienden vinden dat ze dit Claude niet aan kunnen doen en besluiten om met zijn allen in het huis van Annie en Jean te trekken. Het lijkt een ideale manier om voor elkaar te kunnen zorgen!
Zoals te verwachten valt levert dit een aantal grappige en vreemde situaties op. Naast de humoristische stukjes zijn het met name de stukken waarin het ouderdom serieus onder de loep wordt genomen die je bijblijven. De lichamelijke gebreken, de normale dingen in het leven die steeds moeilijker lijken, en het feit dat jongere mensen je anders gaan behandelen zijn allemaal onderwerpen die voorbij komen. De ene keer gebeurt dit op een luchtigere manier dan de andere keer, wat goed werkt.
Terwijl je naar deze serieuzere onderwerpen kijkt, herinnert Tous Ensemble je er gelukkig constant aan dat bij ouderen zeker niet het plezier en de lol uit het leven verdwenen is. Dit brengt het geheel goed in balans. De blik op het leven van de vrienden werp je bovendien vaak indirect door de ogen van Dirk, een jonge antropoloog die voor zijn studie onderzoek doet naar ouderen in Europa en de vijf vrienden op de voet volgt. Dit personage zorgt er voor dat de film toegankelijker wordt en het begrip van een jonger publiek vergroot.
Naast een mooi en subtiel script, leunt Tous Ensemble met name op de kracht van de acteurs. Jane Fonda en Pierre Richard zetten als Jeanne en Albert een hartverwarmend, maar tegelijkertijd hartverscheurend stel neer. Beiden worstelen ze met hun eigen ziekte, maar intussen proberen alles zo mooi en goed mogelijk te maken voor de ander. Claude Rich speelt de rol van vrouwenverslinder en groot seksliefhebber Claude, die nooit echte, ultieme liefde heeft kunnen vinden. En dan zijn er nog Guy Bedos en Geraldine Chaplin, die met de ruziënde Jean en Annie een herkenbaar stel neerzetten. Jammer genoeg krijgen zij, en dan met name Chaplin, niet de kans om hun personages ver uit te diepen. Dit terwijl deze zij misschien wel de twee zijn waar de meeste kijkers zich het best in kunnen verplaatsen.
De mooiste en treffendste momenten uit de film zijn de scènes waarin Dirk (Daniel Bruhl) en Jeanne samen de hond uitlaten. Hun gesprekken waarin de verschillen, maar met name de overeenkomsten tussen verschillende generaties duidelijk worden, zijn prachtig. En vergeet vooral niet de schitterende slotscène, waaruit blijkt hoe sterk de vriendschap tussen de vrienden daadwerkelijk is.
Je kunt geen reactie achterlaten.