Dit jaar bracht Nada Surf na een stilte van twee jaar een nieuw album uit, dat de titel The Stars Are Indifferent To Astronomy kreeg. Het kon dan ook niet uitblijven dat de band Nederland zou verblijden met een bezoek. Vanavond staan ze in het Paard Van Troje en wij zijn erbij.
Slechts een kleine honderd man heeft zich vandaag in de grote zaal verzameld om Nada Surf te zien. Velen in de leeftijd van de band, hier en daar een jongere fanatieke fan die zich ook vooraan het podium gevestigd heeft. Het is toch wel even slikken als de band het podium betreedt. Natuurlijk zijn de heren niet meer de jongste, hun eerste hit ‘Popular’ dateert immers uit 1996. Maar in tegenstelling tot zanger Matthew Caws, die nog altijd jeugdig oogt met zijn korte blonde haar, lijkt bassist Daniel Lorca meer dan eens op een hippie midden in een midlifecrisis. De dreads had hij natuurlijk altijd al, maar gecombineerd met een bandana en de vele rimpels, valt het een beetje uit de toon.
Zodra ze beginnen met spelen is het nog eens flink slikken. De magische sound in de stem van Caws gaat live nogal verloren. Regelmatig wordt hij zelfs overstemd door de band. Ergens tussen het derde en vierde nummer lijkt deze magie wel enigszins terug te komen. Nee, de band moet het vanavond vooral hebben van Guided By Voices-gitarist Doug Gillard. Hij speelt zo goed dat hij meer opvalt dan de daadwerkelijke bandleden. Pas tijdens ‘When I Was Young’ zien we de Nada Surf zoals we die vanaf het begin hadden willen zien. Eindelijk horen we de eerder genoemde magie en valt alles op zijn plaats.
Ongeveer een kwart van de set bestaat uit werk van het laatste album en enigszins verrassend speelt de band haar eerste hit niet. Wel spelen ze de bekende nummers ‘Always Love’ en ‘Inside Of Love’ wat dan ook meteen de best gewaardeerde liedjes van de avond zijn. Maar het zijn vanavond vooral de oudere nummers waar het publiek het meeste geluid voor produceert.
