Half negen prijkt op de poster als starttijd van The Vaccines. Maar ja, als je dan wordt gevraagd om een minuutje te vullen in De Wereld Draait Door, wil dit nog wel eens uitlopen. En zo geschiedde het dat de Britten (die in Nederland een dubieuze live-reputatie hebben) niet om half, maar om vijf voor negen op het podium van Paradiso verschijnen. Voor de verre reizigers die een laatste bus of trein moeten halen echter geen probleem; na een klein uurtje wordt er alweer plaatsgemaakt voor de ADE-avond van Afrojack.
Op het eerste gezicht lijkt dat ook waar het overgrote deel voor gekomen is; de grote zaal van de Amsterdamse poptempel staat vol met publiek dat je niet snel bij een bandje als The Vaccines zou verwachten. Niets blijkt echter minder waar, want zodra de Britten de eerste noten van openingsnummer ‘No Hope’ spelen is het overgrote deel direct laaiend enthousiast. Als ze daarna het korte, maar krachtige ‘Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra)’ inzetten is er al helemaal geen houden meer aan en is het overduidelijk; vanavond wordt een mooie avond.
Zoals al eerder gezegd, heeft de band op Nederlandse bodem een dubieuze live-reputatie. Een record aan afgezegde gigs, maar als ze er dan wel zijn weten ze flink te overdonderen. Behalve dan weer op Metropolis 2011, waar er toch wel sprake was van een flinke teleurstelling. Dat optreden mag nu echter uit het collectief geheugen worden gewist, want wát zijn de vier heren gegroeid! De titel van de tweede plaat deed al zoiets vermoeden, maar de inhoud ervan deed toch grotendeels geen eer aan zijn voorganger. Live is daar echter niets van terug te horen. Elk nummer dat wordt gespeeld is raak en de wisselwerking tussen band en publiek zorgt voor een alsmaar aanwakkerende energie. De setlist liegt er dan ook niet om; negen (van de elf) nummers van het debuut aangevuld met ‘slechts’ zeven nummers van Come of Age. En tussendoor wordt ook nog het los uitgebrachte ‘Tiger Blood’ gespeeld. Toch knap, rekening houdend met het feit dat het podium na een uurtje alweer leeg is.
Het hoogtepunt van de set is eigenlijk moeilijk aan te geven. Het vroeg in de set gespeelde ‘Wreckin’ Bar (Ra Ra Ra)’ ramt het publiek al gelijk wakker, maar het enthousiasme waarmee ‘Norgaard’ en vooral ‘If You Wanna’ worden ontvangen wordt toch niet geëvenaard. Begrijpelijk, sinds de kwaliteit van deze drie nummers van debuut What Did You Expect From The Vaccines? op beide albums ook ongeëvenaard blijven.
Waar er vooraf nog wat angst was dat The Vaccines opnieuw zou tegenvallen of simpelweg zou cancelen, heeft de band vanavond ronduit bewezen de hype van vorig jaar waard te zijn. Zullen we dus nu allemaal afspreken geen grapjes meer te maken over het afzeggedrag?
Je kunt geen reactie achterlaten.