Mevrouw Tamara moest het afleggen tegen publieksfavoriet Douwe Bob in de finale van De Beste Singer-Songwriter van Nederland, maar haar optredens gaan onverminderd door. Op zondag 28 oktober zal ze driemaal te horen zijn in boekhandel De Slegte in Utrecht. ‘Ik vind het een leuke sfeer geven, een instore. Het is weer net iets anders dan in een huiskamer. Ik heb voorheen eigenlijk nog maar één instore gespeeld, in Groningen. Al was er toen niet veel publiek’, laat de bijna beste singer-songwriter weten.
Verhuizen voor de bandleden
Tamara van Esch was op de televisie nog in haar eentje, maar Mevrouw Tamara is eigenlijk een uitbundige vijfkoppige band waarbij de composities nog beter uitkomen. Rolof Groothoff speelt drums, Harmen Sielcken speelt basgitaar en xylofoon, Tim Heuperman speelt cello en toetsen en Pete Barnes speelt gitaar. ‘Het liefst speel ik met mijn band, dan is het geluid veel voller en kan ik precies laten horen hoe ik mijn liedjes wil laten klinken. Als ik solo speel, vind ik het vaak wat leeg’, aldus de studente Medische Natuurwetenschappen.
De dromerige zangeres is onlangs van Amsterdam naar Utrecht verhuisd, omdat ze momenteel in twee bands speelt – namelijk ook in de folkband Oh, Brave Wide Eyes – waarvan alle bandleden in Utrecht wonen. ‘Omdat ik vaak veel te doen heb, is het erg fijn om dan op een rustige plek thuis te komen. In Amsterdam had ik dit echt niet. Ik woon nu ongeveer twee weken in Utrecht en heb al veel meer rust.’
Hoewel de singer-songwriter is omringd door veel talentvolle muzikanten, heeft ze de droom om zelf ook meer muziekinstrumenten te kunnen bespelen. ‘Het lijkt me erg mooi om ooit viool of cello te kunnen leren spelen. Maar om zo’n instrument te leren bespelen, moet je ontzettend veel oefenen en ik denk dat ik nu niet de tijd zou kunnen vinden om zoiets erbij te doen. Ik zou het graag ‘later als ik groot ben’ willen leren spelen.’
Uitbundiger op een groot podium
Het spelen in een grote of kleine ruimte maakt niet uit: allebei de publieksreacties zijn mooi om mee te maken. ‘Het is interessant om te zien hoe verschillend het publiek reageert in beide situaties. In kleinere ruimtes merk ik meestal dat mensen ontzettend aandachtig luisteren en soms zelfs voorovergebogen zitten, met hun hoofd tussen hun benen, om gewoon alleen maar te kunnen luisteren. Ik ben blij dat ik beide kan doen. Het heeft allebei voordelen, doordat er variatie komt in je muziek terwijl je dezelfde nummers speelt.’
Soms moet er een couplet of een refrein korter gemaakt worden, zodat er niet teveel stiltes of herhalingen voorkomen wanneer Tamara alleen speelt in een kleine setting. Dat is niet erg, zolang het publiek maar niet te dichtbij komt: ‘In een grote zaal is de afstand tot het publiek groter en dat maakt het prettig om te spelen. Je merkt aan het publiek dat alles spectaculairder overkomt dan wanneer je in een kleine setting speelt. Doordat je uitbundiger bent op een groter podium, reageert het publiek ook heftiger. Maar misschien komt dit ook doordat er meer mensen zijn.’
Festival Mooie Woorden
In het kader van het door Festival Mooie Woorden gepresenteerde programma van Jong, Jonger, Jongst (Culturele Zondagen) staat Mevrouw Tamara driemaal in een boekenwinkel. Heeft ze zelf ook veel met boeken? ‘Door mijn studie moet ik erg veel boeken lezen, dus meestal lees ik literatuur in de zomervakantie. Mijn favoriete boeken zijn ‘De Helaasheid der Dingen’ van Dimitri Verhulst en ‘Mijn avonturen door V. Swchwrm’ van Toon Tellegen.’
Mevrouw Tamara wordt omarmd door het Utrechtse literatuurfestival Festival Mooie Woorden. Wat vindt ze zelf mooie woorden? ‘Flatteus, treurwilg, synoniem en magneet.’
Je kunt geen reactie achterlaten.