Villagers – {Awayland}

Door Jeffrey Zweep 5 februari 2013 Reacties staat uit voor Villagers – {Awayland}

(Album – V2) Met het zware, sombere debuutalbum Becoming The Jackal oogste Villagers veel lof, niet in de laatste plaats vanwege het feit dat frontman Conor O’Brien sterke liedjes wist af te leveren die de vergelijkingen met Conor Oberst, Damien Rice en Bright Eyes wisten te behalen. Vorig jaar verraste O’Brien met het opvallend elektronische ‘The Waves’, waardoor de verwachtingen waren dat de band op tweede plaat {Awayland} een totaal andere koers zou varen.

Dit valt enigszins mee, want opener ‘My Lighthouse’ ligt volledig in de lijn van die eerste plaat, evenals het gros van de plaat. Toch laat Villagers op een aantal tracks een ander gezicht zien. Het Sufjan Stevens’ aandoende ‘Earthly Pleasures’ bijvoorbeeld, waar O’Brien de gekte op zoekt en een veelvoud aan idee?n iets te hyperactief uitwerkt, of het hiervoor al genoemde ‘The Waves’ (door menigeen omschreven als hét prijsnummer van {Awayland}), een nummer waar je elke luisterbeurt weer iets nieuws in ontdenkt.

Ander steunpilaar is het spannende ‘The Bell’, een eigenwijs en vooral gejaagd nummer wat zo in een spaghettiwestern gebruikt kan worden. Ander hoogtepunt is luisterliedje en afsluiter ‘Rythm Composer’ en het uitgebouwde ‘Grateful Song’. Toch is het niet allemaal feest, want behalve dat ‘Earthly Pleasures’ verzuipt in een overvloed aan idee?n, heeft ‘Judgement Call’ geen enkele richting, is de titeltrack van weinig toegevoegde waarde en schiet ‘In New Foundland You Are Free’ zijn doel voorbij.

Al met al is {Awayland} best een prima indieplaat, maar weet Conor O’Brien door de vele idee?n weinig lijn in het geheel te krijgen. Ook die paar missers zorgen ervoor dat het tempo er niet helemaal lekker in zit. Lukt het om hier omheen te luisteren, dan zal je met de uitschieters naar boven genoeg plezier beleven.


Je kunt geen reactie achterlaten.