METZ @ Paradiso, Amsterdam

Door Kees de Jong en Daniël de Borger 6 februari 2013 1

Vijf jaar duurde het voor het self-titled debuutalbum van METZ in de schappen lag. De drie Canadezen zijn perfectionistisch als het op hun vakgebied aankomt: punk met een dosis noise rock. Vanavond is de eerste show op Nederlandse bodem waar in een krappe veertig minuten door de setlist heen gejaagd wordt.

metz_paradiso_roar_01-2

De verwachtingen worden vanaf de eerste noten al ingelost. De oordoppen worden net op tijd in de oren gepropt en dat is nodig ook. Zanger en gitarist Alex Edkins mishandelt zijn instrument en vliegt over het podium alsof er te weinig tijd is. Het trio jaagt met een noodgang door de setlist met nummers als ‘Get Off’, ‘Wasted’ en ‘Dirty Shirt’. Het publiek pit er vooraan vrolijk op los terwijl ook bij Edkins en Chris Slorach (bas) het zweet van het hoofd druipt.

METZ_Paradiso_ROAR_02

Live is het geluid net wat dynamischer dan op plaat, waar de muziek nog wel eens als een ongeorganiseerde brij over wil komen. Als de microfoon van Edkins even bijgesteld moet worden doet Slorach een poging tot het houden van een praatje: “We arrived in Amsterdam yesterday so we got a chance to check out the city. It’s beautiful… Ok that’s about it”. Gelukkig lacht hij er zelf om en kan de show daarna weer verder.

METZ_Paradiso_ROAR_03

De band begint laatste nummer ‘Rats’ in het donker, maar na een halve minuut zijn de lichten op het podium nog altijd uit. De heren zien haast niks en er wordt gevraagd de lichten aan te doen. Dit gebeurt, waarna het nummer gewoon opnieuw gespeeld wordt. Nog een keer vliegen de haren in het rond, beklimt Edkins de bassdrum en gaan de handen de lucht in. Waar genregenoten live vaak tekort schieten, weet METZ de hype na te leven door er kwalitatief gezien nog een schepje bovenop te doen. Combineer dit met een goede podiumpresentatie en je hebt de show van vanavond. Wat een band.

METZ_Paradiso_ROAR_04

Tekst: Kees De Jong
Foto’s: Dani?l de Borger

Eén reactie »