Traumahelikopter @ Klokgebouw, Eindhoven

Door Daan Krahmer en Elke Teurlinckx 10 februari 2013 1

Traumahelikopter in de Brabantse Heineken Music Hall? 4500 man? Is dat niet wat enthousiast voor een debuterende band, waar voor Noorderslag nog vrijwel niemand van had gehoord? Het antwoord blijkt simpelweg: ja. De opkomst is – tijdens de eerste carnavalsdag – niet groter dan zo’n 150 man. Misschien was het een mediastunt of een vervroegde 1 april-grap, maar het aanwezige publiek kan het niet schelen. Ze zijn gekomen voor een feestje, en dat zullen ze krijgen ook.

Traumahelikopter ademt rock-‘n-roll, zo blijkt al voor aanvang van het concert. Rond 23:15 (ruim een uur later dan gepland) rijdt de tourbus van de Groningse band het klokgebouw binnen. De band duikt het podium op en begint het concert met een knal in de vorm van ‘Down The City’ en ‘Kids’. De Benodigdheden? Slecht twee gitaren en een drumstel (nou ja, twee trommels en een bekken). Traumahelikopter gaat hard en ‘to the point’ aan het werk.

Het onlangs verschenen titelloze Excelsior-debuut komt vanavond (op ‘Prey/Predator’) integraal voorbij, aangevuld met twee covers (waaronder een van Jay Reatard). Er is vanavond geen setlist, wat spontaan overkomt. Het zijn stuk voor stuk sterke, energieke en niet originele songs met een flinke knipoog naar The Ramones. Allemaal klokken ze (als het mee zit) rond de twee minuten. Het is dan ook niet gek dat Traumahelikopter er als eerste band in slaagde een héél nummer te spelen tijdens het minuutje in De Wereld Draait Door. De sfeerloze fabriekshal van het klokgebouw blijkt vanavond ook een veel betere ambiance dan een televisiestudio als DWDD.

We krijgen een heerlijk slordige avond vol gruizige gitaarrock en “gratis bier voor iedereen!” Er volgt geen bierdouche, maar een bierstorm. Tegen het einde van de set, duiken gitarist Daan van Dalen en frontman Mark Lada het publiek in. Nat van het zweet en het bier speelt het duo vrolijk door in de kleine en felle pit, recht voor het verkleinde podium. Tijdens ‘Infected’ en setafsluiter ‘Room Service’ gaat het dak eraf. Hoewel niet letterlijk, zoals dat op Noorderslag het geval was. Ook gaat er, op de drumstok van Roel van Merlot na, vanavond niks kapot.

Veel materiaal heeft Traumahelikopter nog niet. In een krappe veertig minuten is het dan ook gedaan. Toch blijkt dit de perfecte lengte voor een dergelijk concert, dat constant weet te boeien en nergens inzakt. De heerlijke rock en de imponerende podiumpresentatie van het trio weten met gemak te overtuigen. Tel hier de pit voor het podium bij op en je hebt een memorabele avond. Een totaal andere avond dan op voorhand verwacht, maar: wat een feest!


Tekst: Daan Krahmer
Fotografie: Elke Teurlinckx


Eén reactie »