Heartless Bastards @ Rotown, Rotterdam

Door Leonie Poot 13 februari 2013 1

Met een bandnaam als Heartless Bastards kun je verschillende kanten op. Death metal is er een, folk is een ander. De uit Ohio afkomstige band bevindt zich in de tweede categorie, hoewel folk misschien weer iets veel van het goede is. Heartless Bastards opereert in hetzelfde genre als Alabama Shakes en wijlen Phantom Limb; folk rock met een bite.

Heartless Bastards werd in 2003 opgericht. De laatste plaat Arrow brengt de albumteller op vier. In thuisland Amerika worden ze vergeleken met staatsgenoten The Black Keys. Zelf horen we die vergelijking echter niet helemaal. De band wordt geroemd om het prachtige stemgeluid van zangeres Erika Wennerstrom. Op opener ‘Marathon’ wordt duidelijk dat hiervan niets gelogen is.

De muziek laat zich het beste omschrijven als een soort lappendeken aan stromingen; blues, country, folk en rock. De muzikanten kunnen overal mee uit de voeten. In ‘Got To Have Rock And Roll’ horen we vlagen van T-Rex terug en laat de band zich van hun stevigere kant zien. Op het podium geen piepjonge muzikanten, maar een volwassen band met een volwassen geluid. Het zijn stuk voor stuk geroutineerde muzikanten die prima weten hoe een show opgebouwd moet worden, waar ze gas moeten bijgeven en op welke momenten juist gas terug genomen moet worden.

Mooie stem, geroutineerde muzikanten, geen vuiltje aan de lucht, toch? Fout. Het optreden van Heartless Bastards is degelijk, maar wil echter nergens schitteren. Het prachtige zondagochtend-kopkoffie-erbij-nummer ‘Only For You’ gaat vanavond verloren in middelmatigheid. De band klinkt prima maar kleurt wel heel erg binnen de lijntjes. En dat maakt het voor uw recensent niet bepaald eenvoudig, want wat zeg je over een band die zeker niet slecht is maar verder ook weinig toevoegt?

De muziek van Heartless Bastards en het optreden van vanavond gaat verloren in stromingen en mist een bindende factor. Nummers als ‘Parted Ways’, ‘Simple Feeling‘ en ‘Late In The Night’ passen prima binnen het college rock stramien. Gitaar in de lucht, een perfect uitgevoerde gitaarsolo, het geheel onderbouwt met een stevige roffel op de drums. Op ‘Skin and Bone’ en ‘The Arrow Killed The Beast’ horen we meer country invloeden. De gierende gitaar van Mark Nathan maakt nu plaats voor langgerekte noten en de roffelende drums voor een enkele slag op de floortom.

Heartless Bastards geeft vanavond een degelijk optreden waar weinig op aan te merken is. Het is fijne muziek voor op de achtergrond met een biertje erbij, maar als optreden an sich redden ze het niet. Daarvoor weten ze gewoonweg niet voldoende te boeien.

Eén reactie »