Janne Schra @ Paradiso, Amsterdam

Door Gastschrijver en Daniël de Borger 15 februari 2013 Reacties staat uit voor Janne Schra @ Paradiso, Amsterdam

J_Schra_Paradiso_ROAR_Daniel_01

Een pianomuziekje begint te spelen. Het zaallicht dimt. De uitverkochte kleine zaal van Paradiso wordt langzaam stil. Zes bandleden komen het podium op. Er struikelt er een over een losliggende kabel, maar hij herstelt zich snel weer. Dan komt, als een in glitterjurk gehulde fee uit de mist, Janne Schra te voorschijn.

J_Schra_Paradiso_ROAR_Daniel_02

Het eerste nummer dat ze speelt, ‘Speak Up’, doet denken aan Laura Marling, met snel gezongen lyrics waar over nagedacht is. Het tweede nummer doet eerder denken aan Feist, maar dan met een rockgitaar erdoorheen. Het is een hele klus om te bepalen waar Janne Schra nu precies op lijkt: soms is ze jazzy, dan speelt ze weer pop en de invloed van folk is ook nooit ver weg. Dit klinkt een beetje wispelturig, maar Janne weet de verschillende stijlen samen te smelten tot bijzonder fijne muziek.

janneschraroar003

Verschillende stijlen zie je ook in het publiek: naast een groot aandeel meisjes van het type ‘artistieke hippie’ zie je ook volwassen vrouwen, tienerjongens met hun vader, hipsters en yuppige twintigers. Misschien komt het hierdoor dat het publiek af en toe wat lastig op gang te brengen is, maar als Janne haar cover van ‘One Day’ (oorspronkelijk van Asaf Avidan) aankondigt met ‘dit schijnt een meezinger te zijn, maar dat moet je zelf maar weten’ helpt dat ook zeker niet.

J_Schra_Paradiso_ROAR_Daniel_04

Toch probeert ze wel contact te zoeken met het publiek. Zo laat ze één van de bezoekers haar haar eigen lp overhandigen, bij wijze van ge?mproviseerde cd-presentatie, en leest ze valentijnsberichten van en aan bezoekers voor. Leuk, maar ook een beetje vaag, al ware het omdat ze vaak na een halve zin alweer vergeten is wat ze ook alweer aan het zeggen was.

J_Schra_Paradiso_ROAR_Daniel_05

Gelukkig is het muzikaal allemaal dik in orde en de chemie tussen Janne en haar band is ook duidelijk te zien. Dat een van de violisten zo’n beetje het hele optreden in de knoop zit met zijn bekabeling valt daarbij ook te vergeven. Janne Schra maakt leuke liedjes en meer dan dat heb je soms niet nodig.

J_Schra_Paradiso_ROAR_Daniel_06

Tekst: Wouter van Dijke

Fotografie: Dani?l de Borger


Je kunt geen reactie achterlaten.