Vessel – Order Of Noise

Door Yannick Verhoeven 26 februari 2013 Reacties staat uit voor Vessel – Order Of Noise

Vessel - Order Of Noise coverart(Album – Tri Angle Records) De hoogtijdagen van witchhouse liggen al geruime tijd achter ons. Het platenlabel Tri Angle Records timmert echter nog steeds erg goed aan de weg, waarbij het steeds meer werk uitbrengt dat gerelateerd is aan het genre, maar waarbij witchhouse niet volledig de lading dekt. Terwijl in augustus veel muziekliefhebbers uitkeken naar Held, het langverwachte debuutalbum van Holy Other, kwam in diezelfde maand op datzelfde label een plaat uit die helaas aan velen voorbij is gegaan. Waar Holy Other vooral voortborduurde op de sound van zijn eerder uitgebrachte EP, bracht Vessel namelijk met Order Of Noise een bijzondere plaat uit die veel spannender klinkt.

De albumtitel beschrijft al meteen de werkwijze van Seb Gainsborough, de man achter Vessel. Met soms overstuurde geluiden, die niet zouden misstaan op een willekeurig obscuur noise-album, bouwt hij laag voor laag een track op. Hij zet ze in een bepaalde volgorde waardoor daadwerkelijk nummers ontstaan, die zeer beheerst en gelaagd klinken. Neem ‘Stillborn Dub’. Deze track is opgebouwd uit geluiden die rechtstreeks uit een staalfabriek lijken te komen, maar Gainsborough heeft ze zo in elkaar gestoken dat een sfeervolle dubtechno-compositie ontstaat.

In het twaalftal nummers beweegt hij zich dan ook tussen donkere soundscapes, slowhouse en darktechno. Op enkele spaarzame momenten (‘Lache’, ‘Plane Curves’, ‘Court Of Lions’) krijgt de luisteraar kans te bewegen, maar deze muziek is duidelijk geen techno gemaakt voor de dansvloer. Het is voer voor je koptelefoon, bij voorkeur voor wanneer je in de late uurtjes over straat loopt. Vergelijkbaar met het vroegere werk van Burial, al kan ook gedacht worden aan namen als Andy Stott, Raime en labelgenoot oOoOO.

Maar waar een Stott afgelopen jaar met Luxury Problems echt indruk maakte met zijn industri?le geluid en de sound van Raime’s Quarter Turns Over A Living pikzwart is, duikt Vessel nergens echt volledig het diepe in. Hierdoor blijft hij qua stijl en geluid een beetje in het midden hangen, waardoor hij niet over de gehele lijn weet te overtuigen. Dat is zonde. Order Of Noise is namelijk zeker het beluisteren waard, maar echt beklijven doet het niet.

Deze plaat bezit zeker zijn kwaliteiten en verdient het door een groter publiek te worden gehoord. Order Of Noise overtuigt echter niet geheel; nergens durft Vessel zichzelf te verliezen in de muziek. Gainsborough laat met dit album wel horen wat hij in zijn mars heeft en hopelijk kan hij met de opvolger de puntjes op de i krijgen.

Je kunt geen reactie achterlaten.