Bring Me The Horizon – Sempiternal

Door Linda Köke 27 februari 2013 Reacties staat uit voor Bring Me The Horizon – Sempiternal

bring me the horizon sempiternal album(Album – RCA) Of het nu is vanwege de hevige muziek, de controversie rondom zanger Oliver Sykes of het onwijs populaire kledingmerk van zijn hand, iedereen in de alternatieve muziekwereld is bekend met het begrip Bring Me The Horizon. Waar de Britse band met hun debuutalbum Count Your Blessings nog echte Myspace-verantwoorde deathcore maakte, is Sempiternal een omslag van honderdtachtig graden. De band, na een aantal veranderingen in bezetting over de jaren, staat er om bekend om elk album een geheel nieuwe sound aan de man te brengen. De verwachtingen voor het inmiddels vierde album waren, na een lauwwarm ontvangst van nummer drie There is A Hell…, erg hoog. Het vijftal uit Sheffield maakt deze verwachtingen meer dan waar.

Het album knalt open met ‘Can You Feel My Heart’, met een sterke knipoog naar het latere werk van Underoath. Zanger Oli Sykes durft zijn stem voor meer dingen in te zetten dan het simpele geschreeuw, wat het album alleen maar ten goede komt. Ambient of metalcore, cleane vocals of bruut gekrijs, het komt allemaal aan de orde. ‘Shadow Moses’, een al bekend nummer bij het oplettende publiek, combineert het beste van al deze werelden. ‘We’re going nowhere’ kon niet minder waar zijn. Dit album (nog even officieel ge?ntroduceerd door Sykes in een kippenvelmeebruller, ‘This Is Sempiternal’, God moge weten wat het betekent) brengt weer hoop bij de sceptici die het na Suicide Season uit 2008 hebben laten afweten.

Sykes en zijn Britse maten houden de variatie erin: na enkele nummers waarin de clean vocals de overhand hebben, volgt ‘Anti-Vist’. Heerlijk hard, waarin Sykes nog even zijn favoriete woord een paar keer eruit gooit in teksten die we van Bring Me The Horizon gewend zijn: veel verbaal geweld en woede. In het intro van ‘Crooked Young’ zijn de synths even uit het stof gevist die zij gelukkig na hun vorige album grotendeels links hebben laten liggen. Het album is voorzien van een waardig outro, ‘Hospital For Souls’, wat er voor zorgt dat dit album als een huis staat. Dit album zwemt van voor tot achter in een zee van originaliteit, maar de typische sound is toch gebleven. De Britse heren hebben een album neergezet waar zij en hun moeders trots op mogen zijn.


Je kunt geen reactie achterlaten.