Cloud Control – Dream Cave

Door Chantal Koolhaas 13 oktober 2013 Reacties staat uit voor Cloud Control – Dream Cave

Cloud Control - Dream Cave 115(Album – Infectious/PIAS) Zo’n twee?nhalf jaar geleden won Cloud Control met Bliss Release de Australian Music Prize voor het beste debuutalbum. Een prijs die ze dik hadden verdiend, want hun debuut is dan ook echt een pareltje waarvan de individuele nummers niet vervelen en bijna allemaal een vrolijk tintje dragen. De band nam de tijd om hun album ook in andere delen van de wereld te promoten en ging vervolgens vorig jaar negen maanden aan de slag om opvolger Dream Cave te maken. Een album dat bijzonder genoeg ook deels ondergronds is opgenomen (namelijk in een steengroeve) en waarvoor de band heel Groot-Brittanni? is rondgereisd om de perfecte plek te vinden.

Maar, dan heb je ook wat, zal je denken. Het ligt eraan wat je verwacht van Cloud Control of je die vraag bevestigend beantwoordt of niet, want Dream Cave lijkt bijna nergens op zijn voorganger. Het is niet meer zo onbezorgd en onbezonnen als in 2011. De vrolijke intro van Bliss Release steekt af tegen het psychedelische en kale begin van Dream Cave. Waar het debuut na een keer luisteren al aansloeg, heeft Dream cave meerdere luisterbeurten nodig om aan te slaan. Dat de instrumentatie goed in elkaar steekt en de opbouw en melodielijnen met zorg zijn gekozen kan pas gewaardeerd worden nadat de plaat meerdere keren afgespeeld is.

Dream Cave kabbelt een beetje door. De sound is solide, maar niet verfrissend en de nummers weten de aandacht niet altijd vast te houden. Een nette gitaarsolo of de herkenbare synthesizer weten af en toe de sleur te doorbreken, net als Heidi Lenffer dat goed kan met haar lieflijke stem. De flow op het album zit er ook niet helemaal in, de opvolgende nummers staan vooral los van elkaar en springen qua genre van de hak op de tak. Zo passeren psychedelische folkrock en jaren tachtig- en zestigpop achter elkaar de revue.

Van een band die een prijs heeft gewonnen voor hun debuut verwacht je waarschijnlijk ook wat goede noten. Gelukkig zijn die er ook wel. ‘The Smoke The Feeling’ met zijn vervormde stemgeluid, ‘Scar’, het ironische ‘Happy Birthday’ en ‘Ice Age Heatwave’ zijn vier opeenvolgende en energieke nummers, waar meer van had mogen zijn. Als Cloud Control die sfeer vast had kunnen houden op het hele album, had je een heel ander gevoel overgehouden aan Dream Cave. Nu is het het gewoon net niet.

Je kunt geen reactie achterlaten.