The Charm The Fury – A Shade of My Former Self

Door Lodewijk Hoebens 15 oktober 2013 Reacties staat uit voor The Charm The Fury – A Shade of My Former Self

p17v1t6ci917g79bja1sm2h1jdd4(Album – Listenable Records) De EP Social Meltdown werd vorig jaar hartelijk onthaald. Nu is er het volwaardige debuutalbum van het Amsterdamse The Charm the Fury.?Enkel de song ‘Virtue of Leadership’ heeft de overstap gemaakt, zij het in een?strakker jasje. Net als de vooruitgeschoven single?blijft de (internationale) populariteit van de band alleen maar groeien.?Met?steun van een Frans label, een?memorabel optreden tijdens Groezrock 2012 en een aankomende tour door het?Verenigd Koninkrijk inclusief Vans Warped Tour ziet de toekomst er?veelbelovend uit.

Eerste langspeler A Shape of My Former Self bevat technisch hoogstaand materiaal waarmee?de band?heel ver kan komen.?Opener ‘The Unveiling’ en ‘A Testament’?zijn een?verwijzing naar de bandnaam. Terwijl de eerste een rustige,?symfonische?opener is, kan de opvolger misschien wel de hardste track van het album worden genoemd. Gitaren nemen direct het heft in handen, om?even later?door de stevige?vocalen van?frontvrouw Caroline Westendorp te worden overschreeuwd. De sound klinkt prima, er is veel?variatie tussen harde riffs en melodieus samenspel.?Er zijn?de typische breakdowns en razende samenzang,?toch?klinken ze immer inventief en onverwachts. Het gezicht is toch wel Caroline, the charm en the fury.

De zangeres gaat moeiteloos over van grunts naar cleane zang en wordt af en toe bijgestaan door de rest van de band.?Op ‘The Enemy’ en ‘Colorblind’?helpen zangers van bevriende bands Heart of a Coward en Textures een handje mee. ‘Colorblind’ is niet alleen muzikaal?zeer sterk, met?additionele elektronica,?maar?heeft net als andere songs?tekstueel heel wat te bieden. Zo wordt het thema homoseksualiteit?aangesneden, terwijl nieuwe single ‘Carte Blanche’?over de huidige crisis gaat. Een gevoelig thema dat bovendien een geweldige meezinger is en voor de nodige samenhorigheid kan zorgen.

Wat ons?brengt bij het enige minpuntje van de plaat: de productie.?Live is er non-stop energie maar bij momenten klinkt het album?nogal steriel. Het rauwe lijkt eraf gepolijst.?Wat niet wegneemt dat?de gitaren?en drums elkaar bij de pittige breakdowns en solo’s in de moshpit treffen. Nee, het is bij de rustige momenten dat er aan kracht wordt ingeboet.?Uiteindelijk is de durf om zo te vari?ren iets wat alleen maar?respect?kan afdwingen. The Charm the Fury steekt op die manier al ver boven het nationale metalcore en zelfs rocklandschap?uit. Eens kijken hoe?het vijftal internationaal gaat presteren.


 

 

Je kunt geen reactie achterlaten.