Goldfrapp @ Paradiso, Amsterdam

Door Chantal Koolhaas en Daniël de Borger 24 oktober 2013 Reacties staat uit voor Goldfrapp @ Paradiso, Amsterdam

Al sinds de oprichting van de band in 1999 timmert Goldfrapp lekker aan de weg. Het duo heeft inmiddels zes offici?le albums uitgebracht en daarnaast nog The Singles, die – hoe raad je het – de singles bevat van de vijf eerste albums, plus een aantal niet uitgebrachte tracks. Onlangs is Tales Of Us uitgekomen, dat een stuk dromeriger is dan bijvoorbeeld Black Cherry ?en Supernature, die beide meer synth- en electropop bevatten en een stuk meer up tempo zijn. Het is juist deze diversiteit die Goldfrapp haar kracht geeft en vanavond laat de band dat goed zien in Paradiso.

Goldfrapp_Paradiso_ROAR_Daniel_01

De poptempel van onze hoofdstad is uitverkocht, en dat is te zien. Wanneer iedereen een goed plekje heeft gevonden doven de lichten en betreden als eerst de bandleden het podium. Want waar Goldfrapp op papier een duo is, bestaande uit Alison Goldfrapp en Will Gregory, worden ze live bijgestaan door een aantal bekwame muzikanten. De toetsen en contrabas worden ingezet voor de eerste tonen van ‘Jo’, dat tevens de eerste track is van Tales Of Us. Fluisterachtige zang vult de ruimte, afgewisseld met heldere uithalen. Het rustige tempo heeft een hypnotiserende werking op het publiek en de klanken van de viool weten hierbij een beklemmende sfeer neer te zetten.

De opvolgende nummers komen ook van het nieuwste album, zo passeren ‘Drew,’ ‘Stranger,’ ‘Alvar,’ en ‘Annabel’ de revue. Elk van deze nummers begint ingetogen en gedurende de track vordert, wordt de instrumentatie krachtiger en energieker. De lichtshow die het geluid hierbij ondersteund is ook indrukwekkend. Door de muzikanten in lichtkegels op te laten lichten, wordt het podium gedurende een track meer belicht en nadat de laatste tonen hebben geklonken wordt het podium meteen in duisternis gehuld.

Goldfrapp_Paradiso_ROAR_Daniel_02

Nadat de kwaliteit van Tales Of Us duidelijk is geworden, is het tijd voor wat meer up tempo werk en wordt ouder materiaal uit de kast gehaald. ‘Little Bird’ wordt onder ?luid gejuich van het publiek ontvangen. De elektronica krijgt vanaf dit moment een grotere rol en Alison Goldfrapp begint ook wat meer te bewegen op het podium. Haar lage fluisterstem wordt afgewisseld met heldere en krachtige uithalen en samen met de opzwepende instrumentatie en flitsende lichten wordt hiermee een dramatische sfeer neergezet. Na een lange outro wordt ‘You Never Know’ ingezet, met een hoofdrol voor de synths.

Dan is het tijd voor een primeur, ‘Thea,’ wordt met zware basslijnen voor het eerst live ten gehore gebracht en dit gebeurd met verve. Vervolgens nog wat ouder werk; de electropop van ‘Ride A White Horse’ en ‘Ooh La La’ worden door het publiek met vreugde ontvangen. Deze tracks markeren meteen het einde van de reguliere set en het podium wordt weer in duisternis gehuld. Het publiek heeft echter nog lang geen genoeg van de muzikaliteit van Goldfrapp en applaudisseert vol overgave. Met effect, want de band komt gewoon het podium weer op.

goldfrapp_paradiso_roar_daniel_03-3

De toegift bestaat uit vier publiekslievelingetjes ‘Clowns,’ ‘Lovely Head,’ ‘Train’ en ‘Strict Machine’. Hiermee wordt een krachtig einde tot stand gebracht van een goed uitgebalanceerde set, met rustige, nieuwe tracks en meer elektronisch ouder werk. Goldfrapp heeft vanavond laten zien en horen dat up- en downtempo goed hand in hand kunnen gaan en heeft hiermee een indrukwekkende show weten neer te zetten.

Tekst: Chantal Koolhaas
Fotografie: Dani?l de Borger

Je kunt geen reactie achterlaten.