The Dillinger Escape Plan @ Melkweg, Amsterdam

Door Arthur Matze 30 oktober 2013 Reacties staat uit voor The Dillinger Escape Plan @ Melkweg, Amsterdam

Wie een introductie wil hebben raad ik aan om “The Dillinger Escape Plan virgin megastore” in te tikken op youtube, en het eerste filmpje dat gevonden wordt te bekijken. Dat filmpje geeft in de eerste tien seconde aan wat je kan verwachten bij een live concert van deze mathcore pioniers. Nadat ze aan het begin van de zomer een show in Groningen moesten afzeggen omdat gitarist Ben Weinman zijn arm had gebroken, zijn de heren nu in het najaar terug om maar liefst drie shows in ons land te doen. Dit is dan ook de reden dat de kleine zaal van de Melkweg lang niet is uitverkocht. Genoeg ruimte voor een intense moshpit dus.

Zaallichten uit, en dan nog vijf minuten wachten voor de band het podium op komt. In deze paar minuten is goed te merken hoe hoog de spanningen in het publiek zijn; er ontstaat zelfs al een kleine moshpit voordat de band op het podium verschijnt. Als de band dan eindelijk het podium opkomt en inslaat met ‘Prancer’, de opener van hun nieuwe, volprezen album One Of Us Is The Killer, gaat het publiek gelijk compleet uit z’n dak. En hoewel het bijna onmogelijk is om niet mee te gaan in deze golf van positieve energie, komt de band niet echt goed binnen.

De gitaar en zang zijn nauwelijks te horen, en eigenlijk pas bij het refrein wordt duidelijk welk nummer het precies is. De chaos en onregelmatigheid van de muziek van The Dillinger Escape Plan maken de band uniek en zeer geliefd bij velen, maar betekend ook dat het geluid bij een live optreden wel perfect moet zijn om er nog iets van te maken. Gelukkig wordt dit probleem vrij snel opgelost en is het geluid gematigd goed gedurende de rest van het optreden. Bovendien zorgt de chaos er ook voor dat de toch veelvoorkomende foutjes van de band zelf nauwelijks merkbaar zijn, het lijkt er bij te horen.

Puur voor uitvoering van de muziek hoef je niet per se naar The Dillinger Escape Plan te komen. Maar als je een band wil zien die hun hele ziel en zaligheid in één enkele show stoppen, iedere avond weer, dan ben je bij hen op de juiste plek. De band wil graag dicht bij het publiek zijn en geniet zelf net zo veel als het publiek. Als gitarist Weinman op een gegeven moment het publiek OP loopt, en dus letterlijk op handen wordt gedragen, is te zien hoeveel wederzijds respect en vertrouwen de band en het publiek voor elkaar hebben.

Je kunt geen reactie achterlaten.