Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra @ Paradiso, Amsterdam

Door Jeffrey Zweep 12 maart 2014 Reacties staat uit voor Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra @ Paradiso, Amsterdam

Vier jaar na Kollaps Tradixionales komt Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra met Fuck Off Get Free We Pour Light on Everything en deze zevende studioplaat brengt het Godspeed You! Black Emperor-sideproject weer eens naar de Amsterdamse Paradiso. Wij waren erbij.

In de grote zaal, met het balkon gesloten, heerst er een gemoedelijke, doch ietwat vervreemdende sfeer. Het is niet druk, bij lange na niet en het is een beetje eerder voor zich. Dat blijkt wel wanneer de vijf bandleden een beetje anoniem het podium opstappen. Het is dat bandleider Efrim Menuck de band even aankondigt, anders waren we de show zelfs zonder applaus begonnen.

Deze show wordt geopend met de albumopener van Fuck Off Get Free We Pour Light on Everything: ‘Fuck Off Get Free (For the Island of Montreal)’. Dit meer dan tien minuten durende nummer kent live zo mogelijk nóg meer reverb dan op de plaat, waardoor het lijkt dat de band met dertig in plaats van slechts één gitarist speelt. Het nummer kent een gigantische hook en dito versnelling en het is alsof een stoomwals de voormalige kerk binnenrijdt.

Een groot deel van de set staat in het teken van die nieuwe plaat. Pas bij het vijfde nummer, we zijn dan zo’n veertig minuten onderweg, is het tijd voor iets van voorganger Kollaps Tradixionales. Wat volgt is een sterke uitvoering van het meeslepende ‘’Piphany Rambler’, met gelijk daarna een nieuw nummer: ‘All The Kings Are Dead’. Het nummer heeft die typische Silver Mt. Zion-sound, maar kent ook een fantastisch minimalistisch middenstuk.

De heren en dames sluiten de reguliere set af in stijl en doet dat met albumhoogtepunt ‘What We Loved Was Not Enough’. Opvallend is dat elk bandlid, incluis de enigszins op Edward Snowden lijkende drummer, hier zijn of haar eigen zanglijnen met verve meepakt. De tempowisselingen komen vanavond nóg beter naar voren in vergelijking met de plaat en dat levert het vijftal een gigantisch applaus op na afloop. In de toegift het korte slaapliedje ‘Little Ones Run’, wat voor een surrealistisch einde zorgt. Fantastische show van een fantastische band.

Je kunt geen reactie achterlaten.