Blaudzun @ Cacaofabriek, Helmond

Door Inge Gruijters 17 maart 2014 1

De zaal ruikt nog helemaal nieuw. Niet gek, want twee dagen eerder opende De Cacaofabriek pas officieel de deuren voor het publiek. In 2008 brandde de voormalige cacaofabriek gedeeltelijk af en sindsdien stond het er verlaten bij. Nu moet het dé nieuwe culturele hotspot van Helmond worden. Ze programmeerden singer-songwriter Blaudzun als publiekstrekker in het openingsweekend en wij namen er een kijkje.

Het is een mooi compact zaaltje, capaciteit ongeveer 500 man, en het concert is al weken uitverkocht; net als de rest van de clubtour van Blaudzun trouwens. Het is dus lekker druk in de nieuwe popzaal, die in de Brabantse media al liefkozend ‘klein Paradiso’ wordt genoemd vanwege het balkon.

Blaudzun begint het concert met ‘Euphoria’, net als op zijn nieuwe album Promises of No Man’s Land. Deze plaat staat vanavond centraal. Dat betekent niet dat er geen ander werk voorbij komt; enkele ‘klassiekers’ van het vorige album Heavy Flowers mogen natuurlijk niet ontbreken. Halverwege de set duikt zowaar ook ‘oudje’ ‘California’ van debuutalbum Blaudzun (2008) op.

Frontman Johannes Sigmond heeft een groot gezelschap bij zich. De muzikanten spelen uitstekend en ze wisselen regelmatig van instrument, waardoor er een groot arsenaal aan instrumenten voorbijkomt. Hoezeer de band ook zijn best doet, het blijft wat rumoerig in de zaal. Wellicht is er een aantal mensen meer afgekomen op de opening van De Cacaofabriek, dan op de band die er speelt. Wanneer Johannes vrijwel onversterkt ‘Wolf’s Behind The Glass’ staat te zingen, ontstaat er zelfs wat oproer in de zaal; er zijn namelijk vrij veel mensen die liever horen wat Blaudzun zingt dan wat de achterbuurman dit weekend zoal heeft beleefd en dit wordt ‘op z’n Helmonds’ opgelost: met veel volume. Het nummer wordt zelfs even onderbroken. Het helpt wel, de aandacht is weer centraal en wanneer radiohit ‘Promises Of No Man’s Land’ wordt ingezet is dat volgens Johannes hèt moment voor het publiek om “nu wel jullie muilen open te trekken”.

Gelukkig was de irritatie op het podium niet dusdanig groot dat we konden fluiten naar de toegift. Na een korte onderbreking wordt het publiek nog getrakteerd op het prachtige ‘Ocean Floor’, waar meedeinen op het ritme van de accordeon haast onvermijdelijk is. Na ‘Who Took The Wheel ‘ en ‘Hollow People’ sluit Blaudzun, wederom zoals op het album, met ‘Wingbeat’ ook dit optreden af en zit het openingsweekend van de Cacaofabriek er toch echt op.

De Cacaofabriek blijkt een prettig poppodium te zijn op een centrale locatie. En wát een goede keus was het om Blaudzun deze nieuwe aanwinst voor Helmond en het popcircuit te laten openen. Van minimalistisch en gracieus tot groots, dreigend en bombastisch; de prachtige nieuwe nummers van Promises Of No Man’s Land kwamen in de knusse zaal goed tot hun recht.


Eén reactie »