Intergalactic Lovers

Door Julien L'Ortye 26 maart 2014 Reacties staat uit voor Intergalactic Lovers

Toen Intergalactic Lovers drie jaar geleden rond deze tijd hun debuutplaat Greetings & Salutations uitbrachten, had de band geen flauw benul van wat ze zou overkomen, zo bekent zangeres Lara Chedraoui: “We hebben echt dingen meegemaakt die we nooit hadden verwacht, de muziek heeft ons leven compleet overgenomen.” Tegelijkertijd heeft dat er ook voor gezorgd dat Little Heavy Burdens, zoals de onlangs verschenen tweede langspeler van de Belgen gedoopt is, veel meer een verhaal bevat dan zijn voorganger. “Je krijgt er veel voor terug, maar de keerzijde hadden we ook niet verwacht. De enige die ons succes wel voorzien had, was onze drummer”, lacht ze.

Maar wat zijn die ‘Little Heavy Burdens’ dan? “We vonden het moeilijk om voor deze plaat een overkoepelende naam te bedenken. Het zijn niet zozeer hele erge dingen, zoals oorlog of zo, maar meer iets als een gebroken hart, rekeningen die zich opstapelen, ruzie. Dingen die onoverkoombaar lijken.” Wat bij het luisteren van de plaat opvalt, is dat deze in vergelijking met het debuut veel meer als een geheel aan voelt. Volgens Chedraoui is dat geen bewuste keuze: “Nee, het is eigenlijk gewoon zo gegroeid. De vorige plaat was meer samengesteld als een EP, met allemaal losse nummers. Het grote verschil is nu dat de nummers bij elkaar horen en zijn geschreven in dezelfde tijdsspanne.” Voor wie denkt dat de band in de drie jaar tussen het debuut en de huidige plaat veel rust heeft gehad, heeft het bij het verkeerde eind. “We hebben voor deze plaat niet echt de tijd kunnen nemen, we zijn juist heel druk geweest. Het schrijfproces was min of meer de uitlaatklep voor alles wat ons overkwam.”

Over het proces van deze plaat gesproken: vanwege een ‘werkongeval’ kan Chedraoui sinds een tijd geen gitaar meer spelen en zal ze dat ook nooit meer kunnen. ‘Een flinke aderlating’, zo noemt ze het zelf. “Onlangs was ik bij Haim en dan steekt het toch wel als je die zusjes zo ziet spelen. Ik ben een paar keer geopereerd, maar zowel mijn duim als de pees zijn doorgesneden, waardoor ik met mijn rechterhand niet meer kan spelen.” Het heeft haar laten inzien dat haar stem ook als instrument kan fungeren, maar dat ‘voelt toch niet helemaal echt’, bekent ze.? Toch heeft ze zich daardoor meer kunnen – of beter gezegd: moeten – focussen op de teksten en de zanglijnen, terwijl de drie mannen de melodie?n voor hun rekening hebben genomen. “Alle credits gaan daarvoor naar hen, maar voor mij was het mentaal wel heel moeilijk om ze los te laten.”

Intergalactic Lovers

Intergalactic Lovers

Ondanks alle drukte hebben de afgelopen jaren Intergalactic Lovers wel goed gedaan, zo geeft Chedraoui aan. “Ze hebben een zeer grote invloed gehad, we zijn er een veel hechtere groep door geworden. Voorheen waren we soms nog wel eens te lief voor elkaar, maar we zullen nu veel sneller zeggen of iets goed is of niet.” Voor de nieuwe plaat trok het viertal uit het Belgische Aalst richting Toscane, waar ze een tijd geleden het Belgisch-Nederlandse gezelschap van Drive Like Maria leerden kennen. Ze vervolgt: “Ik ben er een voorstander van om een plaat ergens ver weg van huis op te nemen, maar voor mij is het natuurlijk ook makkelijker om weg te gaan.” Hoewel gitarist Maarten Huygens volgens Chedraoui veelvuldig met zijn Zoom (een veelal compact geluidsopnameapparaatje, red.) rondliep, is er slechts één geluid dat het tot de plaat geschopt heeft: de krekels aan het begin van ‘The Fall Pt. 1’. “Echte Toscaanse krekels!”, lacht ze.

Het zijn instrumentale tussenstukken als ‘The Fall Pt. 1’ die Little Heavy Burdens een soort ‘Ennio Morricone-feel’ moeten geven, zo legt ze uit. ‘Ademstukken’, noemt Chedraoui ze. En die zijn op deze plaat veel meer aanwezig dan op het debuut, zoveel is duidelijk, luister maar eens naar albumafsluiter ‘Obstinate Heart Reprise’. Het zegt alles over hoe het viertal in de afgelopen jaren gegroeid is, dat er deze keer ook over dat soort dingen na is gedacht. Gevraagd naar haar persoonlijke trots betreft deze plaat, antwoordt Chedraoui: “’Distance.’ Maar da’s afhankelijk van mijn stemming, vandaag is het kakweer.” Ondanks dat ze een uitstekende plaat af hebben geleverd, staat er voor de zomer vooralsnog enkel Dour op de planning: “Dat is het enige festival tot nu toe. We hopen wel ook in Nederland en Duitsland een paar dingen mee te pikken; het is altijd leuk om naar het buitenland te gaan. Of ik liever op een festival of in een club speel? Dat is niet eerlijk! Maar vooruit: in de zomer festivals en met slecht weer liever in de clubs.”


Je kunt geen reactie achterlaten.