Lykke Li @ Tivoli Oudegracht, Utrecht

Door Natasja ter Voert en Marjolijn van Dijk 5 mei 2014 Reacties staat uit voor Lykke Li @ Tivoli Oudegracht, Utrecht

Het had het eerste concert in het nieuwe TivoliVredenburg moeten worden waar ROAR bij ging zijn, maar helaas: Nederland was niet voldoende enthousiast om Lykke Li Zachrisson in Utrecht te komen bekijken, dus werd het hele gebeuren verplaatst naar de oude locatie aan de Oudegracht. Niet dat dat erg is natuurlijk, want aan die zaal kleven tal van mooie herinneringen. Zo op de valreep kan daar nu nog maar mooi een voor velen waarschijnlijk laatste aan toegevoegd worden.

Lykke Li - Marjolijn van Dijk

Ook voor de Zweedse en haar band mag de tegenvallende kaartverkoop de pret niet drukken. Laatste album I Never Learn is vers van de pers, zelfs precies vandaag uitgebracht in Europa, en mag al voorzichtig een klein succesje genoemd worden. Alhoewel het oordeel van zowel de trouwe luisteraars als de critici niet unaniem lovend is, prijkt er onder de streep toch steevast een al dan niet dikke voldoende. En los daarvan: met deze verzameling odes aan de voor Li vaak onaangename liefde toont ze aan dat ze nog altijd volop in ontwikkeling is. De catchy, meisjesachtige ‘ooh-oohs’ van ‘Little Bit’, afkomstig van Youth Novels (2008), maakten op Wounded Rhymes (2011) al plaats voor een krachtiger stemgeluid en zelfverzekerder aanpak. Li schuwde de frontale aanval niet langer en bracht ons het nog altijd, ook vanavond live, uitstekend werkende ‘Youth Knows No Pain’, ‘Rich Kids Blues’, en ‘Get Some’, maar ook het onverbeterlijk romantische ‘I Follow Rivers’. En wie zo onverbeterlijk, onvermijdelijk romantisch is, gaat ook bijna net zo onvermijdelijk een gebroken hart of wat oplopen. Als we I Never Learn even als maatstaf nemen, en daar uitspraken over dat album als “I wanted listeners to feel like you held my beating heart in your hands” bij optellen, is dat helaas ook precies wat er is gebeurd.

Lykke Li - Marjolijn van DijkToen Li in de zomer van 2011 de verschillende podia sierde was haar haar blond, haar podium steevast gevuld met rook, en wikkelde ze zichzelf bezwerend in allerhande naar beneden hangende doeken. In Utrecht blijkt vanavond dat die rook er nog altijd is, maar wel minder overdadig, en de doeken ook, al blijft ze er nu vanaf. Haar haar is intussen een stuk donkerder, en de zwarte kleding is ook gebleven. Ze heeft een vijfkoppige band meegenomen, met een vooraan op het podium gepositioneerde drummer en toetsenist, een extra zangeres, en twee gitaristen. Met die hulp en de zang lekker vooraan in de mix gaat het vanavond van het nieuwe ‘I Never Learn’ via hoogtepunten ‘No Rest For The Wicked’, het bombastische ‘Never Gonna Love Again’, ‘Jerome’, en ‘Love Out of Lust’ naar dubbele klapper ‘Get Some’ en ‘I Follow Rivers’. Richting het dansbare eind van de hoofdset is er na ‘Rich Kid Blues’ zelfs ruimte voor het live-equivalent van een remix van ‘Youth Knows No Pain’. Daarvoor is het centrale rustpunt van dit optreden al geleverd met het breekbare ‘Love Me Like I’m Not Made of Stone’. Omringd door onmiskenbaar Zweeds geproduceerd bombast vormt het een mooi contrast, waar ze terecht even een kleine voorbereidingspauze voor neemt.

Lykke Li - Marjolijn van Dijk

Gaandeweg wordt duidelijk dat het vocale bereik waar Li trefzeker over kan beschikken wel erg beperkt is. Daar staat dan meteen wel weer tegenover dat ze haar stinkende best doet daar alles uit te slepen wat er in zit. Haar band speelt prima, het geluid staat hard genoeg maar niet oorverdovend en is mooi in balans, en de setlist speelt slim met oude bekenden, meer uptempo werk, en rustpunten. Tegen de tijd dat uitsmijter ‘Sadness Is a Blessing’ ingezet wordt weten we allemaal al lang wat de kernboodschap van vanavond is: sadness, Lykke Li, is your girl. Maar desondanks, of misschien wel dankzij dat, levert ze wel degelijk prima werk af.

Lykke Li - Marjolijn van Dijk


Tekst: Natasja ter Voert
Fotografie: Marjolijn van Dijk


Je kunt geen reactie achterlaten.