The Crookes @ Effenaar, Eindhoven

Door Inge Gruijters 7 mei 2014 1

Er staat hooguit vijftig man in de Kleine Zaal van de Effenaar wanneer de Amsterdammers van The Vagary, vlak na de twee minuten stilte van de Dodenherdenking, het podium betreden. Het is duidelijk te merken dat dit gegeven de band van hun apropos brengt. Het lijkt alsof de ego’s van de bandleden, en dan vooral van frontman Thijs Havens, er moeite mee hebben dat de zaal (nog) zo leeg is en ze komen daardoor wat arrogant over. Door het winnen van de Popprijs en het spelen in voorprogramma’s van Kurt Vile en Pete Doherty zijn deze heren misschien een beetje verwend geworden. Gelukkig doet het geen afbreuk aan de muziek, de band brengt een half uur aan prima, puntige popliedjes die doen denken aan bands als The Strokes.

Van een ego-probleem is bij Britpopband The Crookes niets te merken. Met vrolijkheid, enthousiasme en energie starten ze hun optreden. Deze positieve vibe blijft gedurende het hele optreden hangen. Vooral de charismatische frontman George Waite stuitert fanatiek over het podium met zijn basgitaar bijna onder zijn oksel en?gitarist Tom Dakine moet goed opletten niet regelmatig onder de voet gelopen te worden. De band is goed in vorm, helaas zijn niet al hun nummers even interessant. Ondanks dat de groep al zes jaar en drie albums meegaat, is het publiek niet massaal toegestroomd; een kneiter van een hit ontbreekt nog in hun oeuvre. Voor de band mag het de pret niet drukken, vrolijke – overduidelijk Britse – popliedjes in de stijl van The Maccabees, The Smiths en The Cribs volgen elkaar in razend tempo op. Bij ‘Yes, Yes, We Are Magicians’ wordt er braaf door het publiek met de vingers meegeknipt, maar verder blijft – op de acht trouwe fans voor het podium na – het publiek redelijk tam.

Dan verlaat de band het podium, op zanger George Waite na. Helemaal alleen op het podium zingt hij ‘The I Love You Bridge’, om zichzelf te begeleiden ruilt hij zijn basgitaar voor de gelegenheid kort in voor een elektrische gitaar. Heel mooi, helaas kakelt een groep vrijgezellen overal keihard doorheen, zij zijn meer bezig met drank en selfies; wat absoluut niet gek is voor een vrijgezellenfeest, maar wel storend voor een band die zo goed zijn best doet. Frontman Waite speelt hier handig op in door de vrijgezel in kwestie, gehuld in koeienpak én bruidskleedje met sluier, het podium op te halen om mee te dansen op ‘Backstreet Lovers’. Niet lang daarna wordt de set afgesloten met oude single ‘Afterglow’ van het album Hold Fast (2012), het album dat verreweg met de meeste nummers in deze set vertegenwoordigd is. Het nieuwe album Soap Box kwam in april uit, is de band bang meer van hun nieuwe werk te laten horen? Wie zal het zeggen.

Voor de toegift mengen de gasten uit Sheffield zich in het publiek. Omringd door Effenaargangers brengen ze akoestisch ‘The Cooler King’ ten gehore. Erg leuk. Het onderhoudende, doch nergens écht spectaculaire of verrassende concert van dit vermakelijke bandje komt hiermee tot een einde.


Eén reactie »