Sharon Jones and the Dap-Kings @ Paradiso, Amsterdam

Door Rian Westdorp 16 mei 2014 Reacties staat uit voor Sharon Jones and the Dap-Kings @ Paradiso, Amsterdam

In een uitverkochte Paradiso laten Sharon Jones and the Dap-Kings zien dat soul nog steeds leeft. Hoewel het genre voornamelijk eind jaren zestig en begin jaren zeventig populair was, is daar weinig van te merken bij het optreden van de soul/funk-band uit New York. Nederland is al een tijdje erg van ze gecharmeerd: in de afgelopen jaren traden Sharon Jones and the Dap-Kings al meerdere keren op in een vol Paradiso, en afgelopen april stonden ze nog in een uitverkochte North Sea Jazz Club. De band doet Paradiso aan in het kader van de Europese tour ter promotie van de nieuwe cd: Give The People What They Want. De release en tour stonden eigenlijk al voor eind vorig jaar gepland, maar deze werden uitgesteld toen bij Jones kanker werd ontdekt. Nu de band weer terug is, is het voor de fans afwachten of de leadzangeres weer vol vuur kan optreden zoals ze altijd deed.

Eerst betreden The Dap-Kings de bühne om samen met The Dapettes (de twee achtergrondzangeressen) het concert af te trappen. Saundra Williams en Starr Duncan laten, onder andere met hun eigen single ‘Hot Shot’, zien dat hun fenomenale, donkere stemmen vol soul niet alleen zijn gemaakt om als achtergrond te dienen. Met de woorden “we’re not the stars, we’re just the band” wordt de komst van de charismatische wervelwind die Sharon Jones is, aangekondigd door MC van de band Binky Griptite. Vanaf het eerste moment dat Sharon Jones het podium opkomt, is duidelijk dat ze niets aan passie heeft ingeleverd en mogelijk nog meer levenslust uitstraalt. Alsof ze niet al 58 is danst en rent ze over het podium met een grote lach op haar gezicht, en dat terwijl ze alles loepzuiver zingt. De stem van Jones is ijzersterk met een rauw randje, of ze nu een ruiger nummer als ‘Retreat!’ of een rustiger nummer als ‘Making Up and Breaking Up’ zingt. Jones zet een geloofwaardige performance neer met haar doorleefde stem en teksten over moeilijke relaties.

Hoewel The Dap-Kings zichzelf dus niet bestempelen als de sterren van de show, zorgen zij voor de solide basis die het Jones mogelijk maakt het optreden zo neer te zetten als ze wil. Na al bijna twintig jaar bij elkaar te zijn, is de band perfect op elkaar ingespeeld. De blazers hebben het echte soulgeluid uit de jaren zestig en de lopende baslijnen zorgen voor het jazzgevoel. Zelfs de midtempo-nummers als ‘Get Up and Get Out’ en ‘Stranger To My Happiness’ nodigen het publiek door het overweldigende en strakke geluid van de achtkoppige Dap-Kings uit om meer dan alleen het hoofd op de muziek mee te bewegen.

Sharon Jones and the Dap-Kings zetten een energiek optreden neer zonder enig spoor van routine of vermoeidheid. Het publiek, dat varieert van tienermeisjes tot oudere stellen, wordt op zijn wenken bediend door Jones die er lustig op los danst en enkele keren fans op het podium trekt om mee te dansen. Dit geheel in navolging van de naam van de nieuwe cd, want aan de reactie van het publiek te zien vinden zij het allemaal even geweldig. Jones leert hen zelfs nog een aantal dansen uit de jaren zestig, zoals de twist, ‘the mashed potato’ en ‘the swim’. Een fenomenaal optreden dat geen twijfel laat bestaan of Sharon Jones and the Dap-Kings het nog steeds hebben.


Je kunt geen reactie achterlaten.