Kaiser Chiefs – Education, Education, Education & War

Door Jeffrey Zweep 21 mei 2014 Reacties staat uit voor Kaiser Chiefs – Education, Education, Education & War

kaiserchiefsroar(Album – Caroline / Fiction) Na platen vol met hits (Employment, Yours Truly, Angry Mob en zelfs Off with Their Heads) was plaat nummer vier van de Kaiser Chiefs een misser van jewelste. De hits bleven uit, de anders zo spannende en vooral springerige liveshows waren vooral erg saai te noemen. De band speelde als een natte krant en had de uitstraling van slecht betaalde en slecht geklede kantoorbedienden.

Tot overmaat van ramp stapte drummer Nick Hodgson uit de band, waardoor Kaiser Chiefs definitief aan haar einde leek te komen. Niets bleek echter minder waar: met een nieuwe drummer (Vijay Mistry) en een nieuwe plaat (Education, Education, Education & War) probeerde de band het toch.

Opener ‘The Factory Gates’ blijkt met z’n lekkere synths, rammelende drums en meezingbare vocalen nog enigszins sterk te zijn ook. Daarna lijkt het einde zoek te zijn: na het springerige begin is het suffe ‘Coming Home’ een behoorlijke let down, de productie van ‘Misery Company’ slaat als letterlijk als een tang op een drumstel en is ‘Ruffians On Parade’ een soort slechte samenvatting van álle tracks tot nu toe.

Tijdens ‘One More Last Song’ hoop je als luisteraar ook echt dat dit het laatste nummer van de plaat is, maar hierna moet je er nog vier. Gelukkig kom je dan bij ‘My Life’ terecht, een soort laatste stuiptrekking van de band. Hulde voor de luisteraar die is blijven plakken, maar gelukkig kan diegene als beloning luisteren naar de sterkste track van de plaat.

Hierna gaat het hard naar beneden: ‘Bows & Arrows’ kent ontzettend slechte hooks, de openingsriff van ‘Cannons’ is bijna zo slecht als de vocalen van het nummer en? ‘Roses’ is de trage, verplichte afsluiter. Laten we deze plaat snel vergeten.


Je kunt geen reactie achterlaten.