Sisyphus – Sisyphus

Door Jeffrey Zweep 21 mei 2014 Reacties staat uit voor Sisyphus – Sisyphus

SisyphusROAR(Album – Asthmatic Kitty / Joyful Noise / Konkurrent) In 2010 kwam Sufjan Stevens met The Age Of Adz, een hyperactieve over the top electroplaat, waar de man nog meer toeters en bellen dan ooit tevoren uit de kast haalde. Het was een flinke stap van de rest van zijn oeuvre vandaan, maar achteraf gezien was het een meer dan logische stap. Twee jaar later kwam de beste man samen met Son Lux en Serengeti onder de naam S/S/S de Beak & Claw EP uit en nu is daar onder de vernieuwde naam Sisyphus een self-titled LP.

In de tussentijd bracht Son Lux onder andere de full-length plaat Lanterns ?uit, een plaat die prima in het rijtje The Age Of Adz en Beak & Claw past. Serengeti lijkt de odd one out van het trio, maar niets is minder waar: hij steelt de show op Sisyphus. Zijn flow in tracks als ‘Rhythm Of Devotion’, ‘Flying Ace’ en ‘Lion’s Share’ is briljant.?Denk nu niet dat Sufjan Stevens en Son Lux voor spek en bonen meedoen. Qua geluid ligt het bij vlagen in de buurt van respectievelijk The Age Of Adz en Lanterns, maar het is meer herscheppen dan hergebruiken.

Albumopener ‘Calm It Down’ zet gelijk de toon met de prettige percussie en synthesizerlijnen en de fijne vocale samenwerking tussen Serengeti en Stevens. Op het eerder genoemde ‘Rhythm Of Devotion’ legt de ijzersterke productie van Son Lux de perfecte basis op fijne beats te versmelten met natuurlijke instrumentatie. De bijna agressieve raps van Serengeti in de eerste helft van het nummer zijn precies het tegenovergestelde van de dromerige vocals van Stevens in de tweede helft.

‘My Oh My is het meest ‘Sufjanesque nummer’, hier ?horen we de typische ‘Sufjan- synths’ en trademark folky sounds. Het is niet de sterkste track van de plaat, maar meer een goede knipoog naar het oude werk van Stevens. Sterkere tracks van het album zijn het upbeat klinkende ‘Lion’s Share’ en het langgerekte ‘Alcohol’.

Sufjan Stevens, Son Lux en Serengeti leveren als Sisyphus een prima debuutalbum af, maar weten over de speelduur van ruim vijftig minuten het niveau helaas niet constant te houden. Songs als ‘Take Me’ en ‘Flying Ace’ zijn nou eenmaal nét wat minder in vergelijking met de rest van de plaat, maar op de één of andere manier komen de heren ermee weg. Sisyphus is gewoon een hele sterke plaat.

Je kunt geen reactie achterlaten.