Slint @ TivoliVredenburg, Utrecht

Door Jeffrey Zweep 9 juni 2014 Reacties staat uit voor Slint @ TivoliVredenburg, Utrecht

In 1991 kwam het Amerikaanse Slint met hun tweede plaat Spiderland op de proppen. Deze plaat, twee jaar na debuutplaat Tweez, heeft zóveel invloed op de gehele postrockscene gehad dat er voorzichtig van een turning point gesproken kan worden. Over de carrière kunnen we echter kort zijn: een jaar na de release van deze magnum opus ging de band uit elkaar, om vervolgens in 2005, 2007 en 2013 weer bij elkaar te komen.

En zo werd er een show in de nieuwe TivoliVredenburg aangekondigd, in de zogeheten Pandora–zaal. Een zaal waar je eerst de Avondvierdaagse voor dient te lopen alvorens je boven bent en gekker nog: een zaal met ramen aan de zijkant waardoor er een gekke sfeer hangt. Supportact Disapears moet het zodoende met een karige lichtshow doen, eentje waarbij het niet helpt dat er zonlicht de zaal in schijnt.

Slint start voorzichtig met het ietwat veilige ‘For Dinner…’, waarna het tijd is voor een groot deel van al die andere klassiekers. Voorzichtig gejuich klinkt er in de zaal, waar het gelukkig inmiddels wat donkerder geworden is wanneer de heren de eerste tonen van ‘Breadcrumb Trail’ inzetten, maar ‘Nosferatu Man’ zelfs mag rekenen op applaus.

De band speelt sterk, maar niet foutloos en veel is er niet te zien op het podium. Het tempo wordt er tussen de nummers meerdere malen uitgehaald ?omdat de heren, die ook niet meer de jongste zijn, nogal wat tijd nodig hebben. Natuurlijk worden nummers van Tweez niet over geslagen, maar songs van Spiderland zijn stukken populairder. Vooral ‘Washer’, ‘Don, Aman’ en ‘Good Morning, Captain’ wat later in de set worden onder luid gejuich ontvangen. Natuurlijk, de band speelt heel statisch en het is een gek gezicht om Brian McMahan te zien fluisterzingen, maar Slint is vanavond vooral belachelijk goed.

Je kunt geen reactie achterlaten.