Viet Cong – Viet Cong

Door Jeffrey Zweep 27 februari 2015 Reacties staat uit voor Viet Cong – Viet Cong

0004053794_10(Album – Konkurrent / Jagjaguwar) Ineens was daar Viet Cong. Niet te verwarren met de communistische verzets- en guerrillagroep tijdens de Vietnamoorlog, want het Canadese viertal achter deze band opereert in het postpunkspectrum. Dit doet de band echter nét even anders, waardoor de buzz toch tamelijk groot is. Is de hype terecht?

Het gelijknamige titelalbum opent met ‘Newspaper Spoons’, een track gesierd door militante drums die steeds meer overstuurd raken. Toch een hint naar die andere Vietcong? Het echte postpunkgeluid van het viertal, met overigens twee ex-Womens-leden in de gelederen, horen we in het opvolgende nummer ‘Pointless Existance’. Hierop horen we de rammelende ritmesectie hand in hand met puntige noisegitaren en sfeervolle synthesizers.

Het gros van de plaat is gevuld met tracks in deze richting: rammelende percussie, puntige, pielende gitaarpartijen en de bij vlagen kinderlijke doch aanstekelijke zang van Matt Flegel. Tel hier de ietwat psychedelische geluidseffecten en de lo-fi-productie en je hebt de omschrijving van Viet Cong’s debuutalbum te pakken.

Het is nét even iets anders, want stond er in de eerste alinea niet dat het Canadese viertal het nét even anders doet? Exact. Uw recensent noemde de overstuurde militante percussie van ‘Newspaper Spoons’ al, maar wat te denken van ‘March of Progress’? De orgeldrones en industriële techno in het eerste gedeelte mondden uit in misschien wel het meest poppy gedeelte van de plaat. Viet Cong doet het gewoon. En ja, het is bij vlagen zware kost. En ja, je moet er even voor zitten. Maar doe dat gewoon.


Je kunt geen reactie achterlaten.