The Decemberists – What a Terrible World, What a Beautiful World

Door Chantal Koolhaas 1 maart 2015 Reacties staat uit voor The Decemberists – What a Terrible World, What a Beautiful World

The-Decemberists-What-a-Terrible-World-What-a-Beautiful-World (115x115)

(Album – Universal) Al vijftien jaar timmeren The Decemberists, uit het Amerikaanse Portland, Oregon, aan de weg. De laatste keer dat wij de indie rock van deze band mochten bewonderen was in 2011, vlak nadat ze The King Is Dead hadden uitgebracht. Een album dat ook nog in verschillende jaarlijstjes te vinden was. Deze recensie wordt echter geschreven met een frisse blik, want hun nieuwste album, What a Terrible World, What a Beautiful World is het eerste werk dat ondergetekende van de mannen – en vrouw –  heeft gehoord. Geen sentiment en herinneringen dus.

Desalniettemin valt What A Terrible World, What A Beautiful World meteen in de smaak. Het album trapt af met ‘The Singer Adressess His Audience’, een rustig nummer waarin Colin Meloy de songtitel waarmaakt en een persoonlijke boodschap heeft voor de luisteraar. Meloy vertelt dat ze zich iets hebben aangepast en maakt hier en daar een ironische opmerking, bijvoorbeeld over het haar van de drummer, dat fans gekopieerd zouden hebben. In feite is het een ode aan de trouwe fan. Het nummer bouwt uit door er samenzang in te brengen, maar ook snerpende gitaren en strijk-instrumentatie.

Het album vervolgt vrolijk en redelijk onbezonnen. De verscheidenheid aan gebruikte instrumenten maken de nummers interessant om naar te luisteren en ook de stem van Jenny Conlee geeft het geheel iets lieflijks. Colin Meloy blijkt er in eerste instantie bescheiden dromen op na te houden wanneer hij in ‘Philomena’ de woorden ‘All I wanted in the world was just to live to see a naked girl’ zingt.

De verschillende songs zijn vrij ingetogen en laten je op die manier wachten op het punt wanneer het wel losbarst. Gelukkig gebeurt dit ook in ‘Make You Better’, de eerste single van de plaat. In het refrein gaat het tempo omhoog en gaan de drums en keyboard krachtiger klinken. Dit tezamen maakt het een van de betere nummers van dit album. Hierna volgen het ietwat droevige ‘Lake Song’ en ‘Till the Water’s All Long Gone’, waarbij de instrumentatie eenvoudig is gehouden om de sfeer zo goed mogelijk over te brengen. Een ander nummer dat eruit springt is ‘Better Not Wake The Baby’, dat bijna klinkt als een lied voor schippers door de accordeon die hier wordt gebruikt.

What A Terrible World, What A Beautiful World telt veertien nummers, die niet allemaal even sterk zijn, maar wel een mooi geheel vormen. Het album ademt rust uit, waar hier en daar de versnelling iets omhoog gaat. Om het wat spannender te houden, hadden er wat nummers weggelaten kunnen worden, maar kwalitatief is het een prima plaat.

Je kunt geen reactie achterlaten.