Godspeed You! Black Emperor – Asunder, Sweet And Other Distress

Door Michiel van de Weerd 31 maart 2015 Reacties staat uit voor Godspeed You! Black Emperor – Asunder, Sweet And Other Distress

godspeed-you-black-emperor-asunder-sweet-and-other-distress(Album – Constellation / Konkurrent) Een nieuw album van Godspeed You! Black Emeperor levert een soort van plezierige spanning op, bij de fans zeker, maar ook bij het kritische publiek dat zichzelf muziekkenner noemt. GY!BE is namelijk al meer dan twintig jaar een toonaangevende band in underground muziekland en eigenlijk ook daarbuiten. Misschien kan je zelfs zover gaan dat deze uit Montreal afkomstige band de enige vertegenwoordiger is van de niche die de band zelf gemaakt heeft. Een niche waarin instrumentaal experiment, lang gestrekte nummers, absurd lange titels, soundscapes en postrock elkaar ontmoeten. En wie zijn eigen niche kan creëren, kan rekenen op belangstelling.

Na een muziekloze periode van meer dan zeven jaar, is Asunder, Sweet and Other Distress het tweede studioalbum na Allelujah! Don’t Blend! Ascend! en het zesde in totaal. Het album voldoet, als je de tracklist bekijkt, direct aan de verwachtingen die je hebt bij een studioalbum van deze band; vier nummers waar de band veertig minuten over doet en weer die mooie tracktitels. En, het album hakt er direct goed in. Opener ‘Peasantry or ‘Light! Inside of Light!’’ is rauw en meedogenloos. Wat opvalt is dat deze track zeer analoog klinkt, als in kaal en niet overgeproduceerd, wat het nummer fijn direct maakt. Het draait in dit nummer om de gitaristen die riffs spelen, die doen denken aan hoe metal in het Midden-Oosten ongeveer moet klinken. De gitaartonen, begeleid door een redelijk rechttoe-rechtaan drumritme, ontwikkelen samen steeds meer lagen. Deze bouwen op naar een orgastische climax, waarin blaas- en andere instrumenten de gelaagdheid versterken. Opvallend genoeg is deze track niet per se donker en zwaar zoals veel nummers van GY!BE dat wel zijn, de melodieën doen klassiek en bijna hoopvol aan. Totdat het tweede nummer begint.

Het tweede nummer ‘Lamb’s Breed’ is een ode aan de zwaar overstuurde, hakkelende fuzzgitaar die doorklinkt vanuit het eerste nummer. Over de gitaar wordt een gevaarlijk klinkende soundscape gelegd, ronkend en zwaar. Alle hoop uit het eerste nummer is verdwenen, laat dat duidelijk zijn. Samen met het derde nummer ‘Asunder, Sweet’ vormt dit nummer een blok tussen het eerste en het vierde nummer ‘Piss Crownes Are Trebled’. Het blok laat horen dat GY!BE het experiment blijft opzoeken. Geluiden als van schuurmachines, donkere gangen waarin water van het plafond druppelt en schijnbaar willekeurige slagen op bekkens vormen samen met feedback en piepende synths een gevaarlijk landschap. Waar het tweede nummer qua volume en tempo vooral rechtlijnig is, knalt het derde nummer aan het eind je boxen uit elkaar om vervolgens in het vierde nummer te belanden, waar de harmonie weer terug is; de metal-achtige gitaren en de repeterende drumritmes zijn er weer, al klinken ze dramatischer dan in het eerste nummer. Na zeven minuten verandert het ritme, onder aanvoering van een aan minimal denkende gitaarriff en volgt het laatste, weids klinkende deel van deze heerlijke plaat, die wederom de hoop laat horen die we in het eerste nummer al gehoord hebben.

GY!BE heeft met haar zesde studioalbum een meesterwerk afgeleverd, een nieuwe mijlpaal in haar eigen geschiedenis, haar eigen niche. Wie er open voor wil staan, wacht een heerlijke, lange trip waarin hoop en vrees elkaar aflossen onder de bezielende leiding van deze zeer kundige en durvende muzikanten uit Canada. Eerlijk is eerlijk, niet veel mensen gaan deze plaat dagelijks voor de gezelligheid opzetten en nog minder zetten hem aan op hun verjaardagsfeestje, maar wat zou dat. Geduld is een schone plaat.


Je kunt geen reactie achterlaten.