Godspeed You! Black Emperor @ Paradiso, Amsterdam

Door Jeffrey Zweep 1 mei 2015 Reacties staat uit voor Godspeed You! Black Emperor @ Paradiso, Amsterdam

Je kan Godspeed You! Black Emperor op z’n zachtst gezegd ‘uniek’ noemen. De grondlegger, nee godfather van de postrock is nou niet bepaald een band die door de commerciële media uitgelicht wordt, maar toch verkoopt hij de Amsterdamse Paradiso uit. Dat kan op basis van naam en faam, maar deze Canadezen doen dat op basis van kwaliteit en de toegewijde cult-achtige aanhang.

Afgetrapt wordt er met ‘Hope Drone’, een nummer dat (de naam zegt het al) wordt ingeleid met een drone waar je U tegen zegt en visueel ondersteund wordt door het woord “Hope” op het projectiescherm boven de band. De voormalige Amsterdamse kerk staat voller dan vol en is het perfecte decor voor een show van deze intense apocalyptische proporties.

Eigenlijk doe je de band te kort door ze als postrockact te labelen, de enige juiste genre-aanduiding bij Godspeed You! Black Emperor is Godspeed You! Black Emperor zelf en dat demonstreert het gezelschap maar al te duidelijk. Lijkt het op het openingsnummer alsof de vloer van de Paradiso onder onze voeten vandaan gebeiteld wordt, tijdens ‘Mladic’ (het derde nummer in de set) voelt het alsof het negental (!) een deken aan noise, galm, lawaai en drones over het publiek uitspreidt.  De bandleden geven geen kik, zoeken geen interactie met het publiek – vandaar dat niemand weet hoe de twee nieuwe nummers heten die ze speelden – en dat verhoogt alleen maar de heftigheid van het geheel.

Over heftigheid gesproken, tijdens ‘Rockets Fall On Rocket Falls’ (van klassieker Yanqui U.X.O.) opereert de band met de intensiteit van een kudde buffels en kan er elk moment een bulldozer de concertzaal binnenstormen – zó heftig gaat het er aan toe. Een orkaan van geluid, een vulkaan die melodieuze herrie uitspuwt. Na dit nummer (het vijfde van de set, we zijn dan krap anderhalf uur bezig) krijgt het publiek een tel om op adem te komen. Eén tel om zich klaar te maken voor de eindsprint.

Want nu is het tijd voor de integrale uitvoering van het nieuwe studioalbum van Godspeed (intimi mogen Godspeed You! Black Emperor zo noemen): Asunder, Sweet And Other Distress. Niet écht een turning point, maar wel het enige moment waarop je de set doormidden zou kunnen knippen. Visueel verandert er ook weinig: de projecties blijven apocalyptisch, maar de ondergesneeuwde steden en “Fuck America” worden verruild voor crashende beurzen en blurry sfeerbeelden.

De opener van deze nieuwe plaat en dit gedeelte van de set, ‘Peasantry or ‘Light! Inside of Light!’’, lijkt door een tragere opbouw langer te duren dan op plaat, terwijl drone/noise-partijen ‘Lambs’ Breath’ en ‘Asunder, Sweet’ wat korter lijken in te klokken. De hoofdrol voor dit gedeelte van het optreden, net als het eerste gedeelte, is voor de afsluiter. Een hoofdrol, een hoogtepunt zo u wilt, waar langzaam naartoe wordt gewerkt. Een hoogtepunt waar gevoelsmatig eerst alle hoop wegebt, de toeschouwer in puur kippenvel achterlatend op het randje van de afgrond om oorverdovend en hoopvol terug te komen met misschien wel de allerbeste muzikale sectie van 2015. De grauwe sludgey noise-gitaren pakken eenieder bij de lurven en wanneer de drums inkicken is het voer voor headbangers en gebalde vuisten. Zo krijgt een intense en meeslepende trip de gewenste en misschien wel gedroomde afsluiter. Negen nummers in twee uur tijd, ga er maar aan staan. Twintig jaar geleden plaatsten de bandleden het uitroepteken in Godspeed You! Black Emperor aan het einde van de bandnaam, maar vanavond verdient de band twee uitroeptekens: Godspeed You! Black Emperor!


 

Je kunt geen reactie achterlaten.