Groezrock 2015: dag 2

Door Niels de Bruijn 4 mei 2015 Reacties staat uit voor Groezrock 2015: dag 2

Groezrock 2015 weet weer een uitstekende line-up neer te zetten waarin de combinatie van genreklassiekers als Pennywise, Lagwagon of Agnostic Front afgewisseld wordt met exclusieve shows zoals American Nightmare of jongere bands als Masked Intruder, Brutus, Turnstile of Angel Du$t.

ROAR begint de dag met Raised Fist (waardoor we helaas een schijnbaar geweldige show van Turnstile missen), die Veil of Ignorance weten te overtreffen met hun nieuwe album From the North. De band slaat geen nieuwe wegen meer in, de midtempo hardcore is alleen voorzien van een fris verfje. Heel jammer is dat de dubbele bass veel te hard staat en de gitaar volledig overstemt. Daardoor zijn de nummers soms vrijwel onherkenbaar. Ook kiest de band enkele minder sterke nummers uit, zoals opener ‘Sound of the Republic’. Maar de show is energiek, strak en frontman Alle blijft imponeren met zijn snerpende stem, sprongkracht en drooggetrainde lichaam. Nieuwe nummers als ‘Flow’, ‘Chaos’ en ‘Man & Earth’ komen live net een stukje harder uit de verf. Maar het is met de oudjes als ‘Pretext’ of ‘Tribute’ duidelijk wat de beste periode van de band was.

Snel door naar het staartje van de leukste show van de dag, Angel Du$t. Wie zonder glimlach nummers als ‘Beat My Brain’, ‘Extra Raw’ of ‘Pacify Me’ kan aanhoren is een te zure hardcore-purist. Want de band heeft er enorm zin in en geeft een gezellige show weg waarin ze bijna hun gehele discografie ten gehore brengen. Het meest los gaat de tent op ‘Nervous Breakdown’, waarbij ik stiekem hoopte op een bezoekje van Keith Morris maar helaas. Door dit feest mis ik het grootste gedeelte van Santa Cruz punkrockers Russ Rankin en co. Good Riddance stond in 2012 al op Groezrock in het kader van hun reünie maar nu is er dan eindelijk nieuw werk, Peace in Our Time. Deze show is veel beter dan de vorige met een ijzersterke setlist en een band die er ditmaal wel zichtbaar plezier in heeft. Als A Comprehensive Guide to Modern Rebellion en Operation Phoenix voor een groot gedeelte de setlist bepalen is het eigenlijk wel duidelijk.

Bane sluit hun carrière af met een enorme waslijst aan shows en gelukkig doet de band voor de tweede keer de Benelux aan voor de Don’t Wait Uptour. En schijnbaar komt de band in de herfst terug. Het is een beetje rare show omdat Zach Jordan er niet bij is. En hoewel Aaron Dalbec een muzikale topper is (zeker tijdens ‘Calling Hours’ als hij de verschillende gastzangers geweldig invult) missen er nu toch aardig wat gitaarpartijen. Dat maakt de tent weinig uit want het gaat terecht helemaal los op de show van de dag. De setlist is er eentje om van te smullen met klassiekers als ‘Some Came Running’, ‘Count Me Out’ (met een mooie speech vooraf), ‘Ali vs. Frazier’ en ‘Superhero’ of de meezingers ‘My Therapy’ en ‘Can We Start Again’. Bedard mist behoorlijk wat zang en in combinatie met maar een gitarist is dit geen vlekkeloze show. Maar de passie en energie druipt eraf en daarom scoort Bane de volle punten! Wie dan nog puf overheeft en niet in de enorme rij voor de vegan kebab van Just Like Your Mom wil staan kan bij OFF! een heel ander soort hardcoreshow zien. Eentje waarbij er enorm strak gespeeld wordt en de nestor van het festival nog rondspringt en schreeuwt alsof hij een vroege dertiger is, “KING KONG BRIGADE”!

Millencolin is helemaal terug dankzij hun nieuwe album True Brew, een regelrechte trip down memory lane voor alle punkrockfans. De show is goed, soms wat aan de tamme kant, maar Machine 15 wordt lekker overgeslagen en Pennybridge Pioneers levert de hits en de nieuwe nummers (zoals de heerlijke eerste drie) de variatie. Afkijken lukt echter niet omdat het tijd is voor American Nightmare. Dat is een show met een aardig dubbele lading. Enerzijds is het erg tof de nummers eindelijk (weer) eens live te horen, aan de andere kant is de emotionele impact minder omdat Wes vrijwel niet meer schreeuwt. De band blaast in ruim een half uur door bijna twintig nummers heen op een furieus tempo. Goede show maar niet de euforische reünie die sommigen erin hoopten te zien.

Daarmee sluiten wij Groezrock 2015 af. Het festival heeft er met hun nieuwe podium een mooie aanwinst bij en hulde dat de prijzen voor het kaartje en de pinten de afgelopen jaren niet gestegen zijn. De line-up biedt zoals altijd voor ieder wat wils en stiekem zijn we nu al benieuwd wat er volgend jaar zal komen te staan.

Je kunt geen reactie achterlaten.