Sóley @ Rotown, Rotterdam

Door Leonie Poot en Chantal Koolhaas 21 mei 2015 Reacties staat uit voor Sóley @ Rotown, Rotterdam

IJsland is een van de landen waar de meest excentrieke artiesten vandaan komen, en naast de welbekende Sigur Rós en Björk, mogen we Sóley ook in dat rijtje scharen. En mocht die naam niet meteen een belletje doen rinkelen, denk dan aan een combinatie van Agnes Obel en Lykke Li, die – jawel – ook uit de noordelijke regionen komen. Sóley ziet er qua uiterlijk niet zo bijzonder uit als haar landgenoten, maar een beetje apart is ze wel. Iets wat onder andere naar voren komt in het artwork van Sóley’s verschillende albums, maar wat we vanavond ook gaan zien en horen.

img_6450

Als Sóley eenmaal op het podium staat, gaat ze even rustig in de weer met haar flesje water, waarna ze een gesprekje aanknoopt met het publiek. Haar Engelse accent is enigszins zangerig, wat haar af en toe moeilijk verstaanbaar maakt, maar wat ook erg schattig is. Ze blijkt een droog gevoel voor humor te hebben, wanneer ze vertelt vanavond wat nieuwe nummers van haar album te spelen, ‘want dat is wat je doet als je een nieuw album hebt’.

img_6482

Sóley staat vanavond op het podium met een drummer en een gitarist/pianist. ‘And Leave’ is het eerste nummer dat ze laten horen en daar wordt direct gebruik gemaakt van loops, waarbij Sóley zichzelf opneemt en dit laat herhalen. Het is een leuke toevoeging en maakt het geluid net wat voller. Ook in ‘Devil’, een van de nummers van haar nieuwst album Ask The Deep, maakt ze gebruik van deze techniek. Terwijl Sóley wordt begeleid door de piano, doorklinkt er in haar zang de IJslandse zangerigheid. En hoewel ze voornamelijk droevige nummers maakt, straalt er toch een bepaalde kracht vanuit.

img_6520

‘Kill The Clown’ is mogelijk een van de meest merkwaardige nummers, waarin de zangeres inderdaad zingt over een duivelse clown. Terwijl elektronica en pianoklanken worden afgewisseld, fluistert Sóley de tekst hier bijna overheen. Verder is de zang is niet altijd even zuiver, maar dat maakt dat de liedjes niet minder leuk. Het wat oudere ‘Pretty Face’ is iets meer uptempo en klinkt door de percussie een beetje speels. Zo ook, ‘Ævintýr’, waarin de percussie in de intro een spookachtige uitstraling geeft.

img_6533

Als toegift staat vanavond ‘Smashed Birds’ op het programma, waarin eigenlijk alles wat Sóley vertegenwoordigt samenkomt. Vreemde tekst, eenvoudige instrumentatie en herhalende loops. Het tekent het einde van een rustige avond, met zachte melodieën en grappige praatjes. En muzikaal gezien is het misschien niet overal van de bovenste plank, maar dat vergeef je zo’n eigenzinnige vrouw al snel.

Je kunt geen reactie achterlaten.