St. Vincent @ Paradiso, Amsterdam

Door Daan Krahmer en Daniël de Borger 3 juli 2015 Reacties staat uit voor St. Vincent @ Paradiso, Amsterdam

St. Vincent

Zestien maanden geleden stond St. Vincent voor het laatst in Paradiso. Destijds vlak voor de release van haar gelijknamige vierde plaat, maar haar terugkeer naar de Amsterdamse poptempel staat nog altijd in het kader van diezelfde plaat. De creatieve metamorfose die de 32-jarige Annie Clark op St. Vincent onderging, bracht haar verder dan ooit tevoren en maakte haar tevens één van de meest eigenzinnige popsterren van het moment. Haar artistieke en wat shockerende show kreeg rap meer bekendheid, net als The Knife dat tijdens de Shaking The Habitual-tour kreeg. Is de show nog altijd de moeite waard?

St. Vincent

Er mag vanavond absoluut niet gefotografeerd of gefilmd worden in Paradiso. Dat is begrijpelijk, want de show van St. Vincent steekt tamelijk briljant in elkaar. Iedere seconde van het anderhalf uur durende concert is uitgedacht. Daarbij gaat elk liedje op de setlist gaat gepaard met een creatieve en behoorlijk eigenzinnige choreografie. Van de loopjes op het podium, tot de gitaarsolo’s: alles is in scène gezet. Zelfs de spaarzame momenten dat Clark zich tot de zaal richt zijn vooropgezet, alsof ze een gedicht voordraagt. Het geeft dit concert een theatraal en soms lekker dramatisch tintje, maar houdt de bezoeker wel continu bij de les.

St. Vincent

St. Vincent slaagt er vandaag aardig in het menselijke aspect volledig uit de show te filteren. Clark, en haar driekoppige begeleidingsband met haar, lijken wel robotten, zo ‘voorgeprogrammeerd’ staan ze op het podium. Al die randzaken zijn soms zo overheersend dat het nog wel eens de aandacht af wil leiden van waar het werkelijk om gaat: de muziek. Toegevend: de band speelt zo foutloos en strak, dat we het ook geloofd hadden als er een bandje mee zou lopen. Voornamelijk de liedjes van St Vincent, nog altijd het zwaartepunt van de set, verschillen eigenlijk maar weinig van de studioversies. Niet erg, de liedjes steken dusdanig goed in elkaar dat Clark er zelfs een Grammy Award voor won.

St. Vincent

Van die laatste plaat zijn ‘Digital Witness’ en ‘Birth In Reverse’ de hitjes en die knallen er dan ook lekker in. Harder rocken nog ‘Hey Newton’, ‘Your Lips Are Red’ en het nerveuze ‘Rattlesnake’. Clark is topfit, zelfs na zo’n bizar lange tournee. Vocaal zit ze er nergens naast, geen danspasje is uit de maat en knap hoe ze die (nergens eenvoudige) gitaarloopje achteloos uit haar mouw schudt. Spontaniteit is soms ver te zoeken, juist daarom is de eerste toegift indrukwekkend. Hier speelt Clark solo een schitterende uitvoerig van ‘Strange Mercy’, zonder alle opsmuk. Het bevestigt wat we al geruime tijd wisten: Clark is een begaafde muzikante.

St. Vincent

Nieuw materiaal horen we vanavond niet. Het valt daarom lastig te voorspellen hoe Clark met haar vijfde studioplaat terug zal komen. Één ding lijkt zeker: ze zal zichzelf, net als een kameleon als David Bowie of Beck, weer opnieuw uitvinden. Talking Heads-zanger David Byrne sprak ooit al eens: “Despite having toured with her for almost a year I don’t think I know her much better, at least not on a personal level”. Ook de bezoekers van Paradiso lijken Clark vanavond niet écht te leren kennen. Er is na Björk niet een vrouw opgestaan die zo mysterieus haar eigen ding doet.

St. Vincent

Tekst: Daan Krahmer
Fotografie: Daniël de Borger

Je kunt geen reactie achterlaten.