Evans The Death – Expect Delays

Door Leonie Poot 14 juli 2015 Reacties staat uit voor Evans The Death – Expect Delays

evans the death(Album – Konkurrent / Fortuna POP!) Op openingsnummer ‘Intrinsic Grey’ windt Evans The Death er geen doekjes om. De wervelwind aan feedback en de zacht zwierende vocalen van zangeres Katherine Whitaker laten je al snel de vergelijking maken met bands als My Bloody Valentine en Sonic Youth.

Expect Delays is het tweede album van het Londense vijftal. Afgaande op de titel bracht het vertrek van bassiste Alanna McArdle (die zich volledig wilde richten op haar band Joanna Gruesome) de nodige vertraging met zich mee. Het lo-fi-geluid dat de band op zijn titelloze debuut uit 2011 liet horen is met het vertrek van McArdle niet verloren gegaan. Ook met Olly Moss op bas weet de band een geluid ten gehore te brengen dat vaker doet denken aan Amerikaanse (college-)rock uit de jaren negentig dan aan hedendaagse Britse muziek.

Een ding is al snel duidelijk, Expect Delays is in geen enkel opzicht saai. Evans The Death verandert van richting, zet je op het verkeerde been, en deelt regelmatig een onverwachte klap uit. Zo geven de bezwerende zang van Whitaker samen met de duellerende fuzzy-gitaren en het orgeltje het nummer ‘Terrified’ een psychedelisch tintje. Terwijl we op ‘Enabler’ een afgezwakte versie van Sonic Youth horen. Niet op ieder nummer galmen de gitaren en dreigen arrangementen onder feedback te bezwijken. ‘Waste of Sunshine’ klinkt loom, de voortslepende vocalen en de galm in de gitaar zorgen voor een rustpunt op de plaat. Op ‘Just 60,000 More Days Til I Die’ horen we bands als The Pretenders en Cocteau Twins resoneren. Maar juist als je denkt dat we de kabbelkant van de plaat bereikt hebben pakken de muzikanten uit met 2:46 min aan gitaargeweld. Op ‘Clean Up’ lijkt de band het opbouwen en afbreken dat we op de overige nummers veelvuldig horen uit de weg te gaan, het nummer verplettert vanaf de eerste seconde tot er niets meer overeind staat.

Het album sluit af met moraal, Whitaker zingt “don’t beat yourself up, give yourself a chance”. Expect Delays heeft wellicht een paar luisterbeurten nodig eer het aanslaat. Maar om met het gedachtengoed van Whitaker zelf af te sluiten: geef het een kans.

 

Je kunt geen reactie achterlaten.