Valkhof Festival 2015: Dag 5

Door Dave Coenen 26 juli 2015 Reacties staat uit voor Valkhof Festival 2015: Dag 5

Dag 5 begint laat, maar met een bijzondere toevallige ontmoeting: als The Soft Moon  aan de laatste klanken van haar set bezig is, zien we rijzende ster Oscar achter de 3FM-studio voor het Valkhofpark staan, waarna hij de ethergolven zal opsieren met akoestische versies van zijn songs ‘Beautiful Words’ en ‘Forget Me Not’. De Brit kan zeker groter worden dan een optreden op het Boogpodium, nu hij al op de nationale radio is. Een eigen vrolijke en soulvolle popsound is misschien niet moeilijk te vinden heden ten dagen, maar deze jonge muzikant geeft er wel een eigen draai aan. Alleen zal hij dan misschien zijn naam moeten veranderen, want zijn internetbestaan is moeilijk te achterhalen door de gelijknamige filmprijs en het beter te vinden Belgische collectief Oscar & The Wolf.

Ondertussen speelt (of draait?) José Antonio García Soler oftewel het makkelijker bekkende Kid Simius een zeer gevarieerde liveset op het Boogpodium. De Spanjaard is bijzonder geïnspireerd door de meest uiteenlopende genres (hiphop, soul, dance, house, techno, dubstep, surf) en maakt er vanavond ook, versterkt door een muzikale kompaan, een behoorlijk eclectisch feestje van met als enige rode draad: extreme dansbaarheid. Het publiek slikt de elektronica, dance, house, techno en dubstep die vanavond een vloeiende ketting vormen en de boventoon voeren als zoete koek, vooral als één van de twee mensen achter de panelen er een trompet of gitaar bij pakt om de boel op te leuken. Dit zou alle kanten op kunnen schieten, maar Kid Simius springt als een Duracell-konijn over alle valkuilen heen. Een verfrissende en welkome verrassing op deze woensdag.

Afsluiter van deze warme woensdag is het Franse La Femme, dat slechts een drietal festivaloptredens verzorgt dit seizoen. Het Valkhof festival is dit jaar één van de enige gelukkigen op het tourschema waarop de strakke en strenge yéyépop mag weerklinken en het publiek blijft alles behalve massaal thuis vanavond. Men zou ‘Sur La Planche’ (in de 2013-uitvoering) kunnen kennen van een zekere Franse autoreclame, maar er zijn genoeg meehupsende fans aanwezig om niet alleen van dat ene nummer een leuk moment te maken. De band oogt soms wat afgeleid en ongeïnteresseerd (misschien omdat er hard gewerkt wordt aan een opvolger van het in 2013 verschenen album Psycho Tropical Berlin), maar speelt er zeker niet minder goed en minder strak op. Bij vlagen een bijzonder leuke set met afwisseling in genre tussen surfy pop, psych-punk en electro, maar niet altijd boeiend. Er wordt vaak wat gegild en aangekondigd met een très dure Frans accent door zangeres Clémence Quelénnec en bassist Sam Lefevre, maar om het Valkhofpubliek écht om de vinger te wikkelen, moet je toch van dichterbij komen of een bondmuts op je hoofd hebben, zo bewees Sharon Kovacs gisteren.

Je kunt geen reactie achterlaten.