Ieperfest 2015: dag 1

Door Niels de Bruijn 16 augustus 2015 Reacties staat uit voor Ieperfest 2015: dag 1

De organisatie van Ieperfest heeft dit jaar niet zo’n overtuigende line-up neer weten te zetten als eerdere edities. Gecombineerd met slechte weersvoorspellingen leek het daarom de eerste dag rustiger dan normaal. Maar de entreeprijs is nog altijd scherp, met drie podia zijn er genoeg hardcore- en metalbands te zien en het principiële festival heeft een net randprogramma met lezingen en interviews.

Sweet Jesus is voor ons de eerste band van de dag en het moet gezegd worden dat de band meer verdiende dan zo vroeg te spelen. You Destroy Yourself is een uitstekende plaat en live komen de nummers uitstekend uit de verf. Pat Flynn is goed bij stem en heeft daadwerkelijk nog iets zinnigs te melden tussen de nummers door. Hij predikt een standpunt tegen geweld en weet dit goed onder woorden te brengen. Maar de felheid waarmee nummers als ‘Bedsides’ van de demo of ‘Hate’s Hard Wall’ van de EP gebracht worden trekt toch de meeste mensen naar het hoofdpodium. De sfeer is uitstekend maar het is eigenlijk nog veel te rustig.

Lionheart op het hoofdpodium speelt een uur later wel voor een grotere groep mensen. De botte bijl hardcore is duidelijk geliefder dan de jaren negentig-variant van Sweet Jesus want het gaat flink los. Rob Watson en zijn bandleden hebben een uitstekende show in elkaar gedraaid waarbij alle hardcore-clichés voorbij blijven komen, maar omdat de band dit dusdanig strak en hard brengt is ze dat vergeven.

In de jongste, kleinste tent is het de beurt aan Give. Hoewel de band hardcore maakt doen zij dit op zo’n eigen manier dat het zeker een band is die op Ieperfest thuishoort. Electric Flower Circus is een leuk album en nummers als ‘Sonic Bloom’ live horen maakt het stuk duidelijker hoe Give in elkaar zit. Maar ouder werk als ‘Going Confetti’ of ‘I Am Love’ worden toch het best ontvangen. Niet de strakste show, soms verliest de band zich iets teveel in het laconieke, maar wel leuk om gezien te hebben.

Obey the Brave en Carnifex gaan op het hoofdpodium nog eens dunnetjes over Lionheart heen qua loodzware aanpak waardoor fans van deze stijl hardcore en deathcore een heerlijke middag hebben. De rest heeft dat overigens ook, de voorspelde regenbuien blijven uit. En met een zonnetje en Belgisch biertje het uitstekende veganistische etensaanbod bekijken is zeker geen straf. Het is heel jammer dat de mensen van Ferm&Fameus niet meer de enige zijn die eten verkopen, want sommige andere aanbieders zijn wel aan de prijs en doen niet helemaal mee met het ecologische idee van de organisatie. De Luikse Wafels vinden dan wel gretig aftrek maar worden wel geserveerd op een kartonnen wegwerp bordje. Het is begrijpelijk dat de organisatie het voedselaanbod heeft willen vergroten maar misschien moet men nog eens kijken naar hoe iedereen zich vervolgens aan de Ieperfest-regels houdt.

Ceremony zet vervolgens de show van de dag neer, als je tenminste fan bent van Joy Division. Anders moet je nog even wachten op Anchor en Judge. Ross Farrar en co. openen met een van de mooiste nummers van het nieuwe album en iedereen die dit nog niet gehoord heeft staat met open mond te kijken. Fijn voor de hardcorefans is dat daarna ‘Sick’ en ‘M.C.D.F.’ volgen zodat er bewogen kan worden. Net zoals tijdens de vorige tour zingt Farrar nu de oude nummers in dezelfde stijl van de nieuwe plaat dus de powerviolence mist een groot deel van de agressie. Maar waar de band tourend met Zoo nog worstelde met hun nieuwe weg hebben zij nu hun niche gevonden en kun je werkelijk spreken van een pareltje. Voor elke fan is er wel wat wils (natuurlijk ook helemaal terug naar die eerste boze 7 inch) en als je het geschreeuw niet mist ben je getuige van iets moois. Geschreeuw kun je daarna nog genoeg horen bij Black Tusk.

Maximum Penalty zet daarna een goede show neer op het hoofdpodium. De band blaast rap door hun nummers heen maar het is vooral zanger Jim Williams die er een feestje van maakt. De man is oprecht blij hier te mogen spelen en dat straalt ervan af. In de kleinste tent oogst Anchor meer bewondering. De Zweedse straight edge hardcore klapt er keihard op, waarbij zeker de nummers van het nieuwe album erg gaaf zijn. Dit is de hardcoreshow van de dag tot nu toe, laag podium, volle tent, feestende massa; wat wil je nog meer.

Caliban heeft een flink podium volgebouwd met attributen maar het wachten is toch op Judge. Na de uitstekende documentaire van Noisey en het optreden op Groezrock vorig jaar lijken de verwachtingen nog groter. En Mike Judge maakt het absoluut waar. De dreigende regenstorm lijkt perfect getimed en iedereen die nog op het veld staat lijkt bij voorbaat al overtuigd te zijn van het succes van deze afsluiter.

Helaas konden we door omstandigheden geen verslag doen van de andere dagen. Maar als we deze dag als representatief nemen voor Ieperfest 2015 is er weinig te klagen. Op naar volgend jaar.

Je kunt geen reactie achterlaten.