Ghost – Meliora

Door Jeffrey Zweep 23 augustus 2015 1

GHOST(Album – Spinefarm Records) Tja, Ghost. Wat is er nog niet over deze Zweedse heavy metalband geschreven? Alhoewel, ‘heavy? En ‘metal’?! Maakt eigenlijk niet uit, zeker niet wanneer Opus Eponymous en Infestissumam het zo goed deden. Maar toch, de scheidslijn tussen kwaliteit en flauw is soms flinterdun en de vraag is of de band niet zou vervallen in een karikatuur van zichzelf en een parodie op een rockband. Oók op derde plaat Meliora.

Deze derde plaat betekend wéér een ‘nieuwe’ zanger: Na Papa Emeritus (Opus Eponymous) en Papa Emeritus II (Infestissumam) is het op deze plaat de tijd voor (verrassing!) Papa Emeritus III. Niet dat er veel verandert verder. Ook op Meliora weer vele duivelsverwijzingen, zo gaat ‘From the Pinnacle to the Pit’ duidelijk over de val van Lucifer (“You are cast out from the heavens to the ground, Blackened feathers falling down”), is de titel van ‘Devil Church’ duidelijk genoeg (al is het nummer zelf verder instrumentaal) en is ‘He Is’ niets minder dan een liefdesverklaring aan Satan (en een eerbetoon aan Selim Lemouchi).

Goed, qua tekst is de boodschap duidelijk natuurlijk, maar het draait bij Ghost ook om de manier waarop de boodschap uitgedragen wordt. En dat doet Papa Emeritus III net zo sterk en macaber als z’n voorgangers. De spookachtige (ha!) synths in opener ‘Spirit’ maken snel plaats voor denderende drums: het zestal heeft ditmaal geen trage introductie nodig. Der band klinkt als eentje met een missie en vooral heel erg strak. Misschien wel iets té strak. De jaren zeventig-keys zorgen voor een retro vibe, iets waar de band patent op lijkt te hebben. Toch is Meliora qua sound de meest moderne plaat, al klinken de synths soms zelfs ietwat futuristisch. De band zelf noemt de plaat liever post-apocalyptisch, dystopisch en metropolitaans, vandaar waarschijnlijk de verwijzing naar de film Metropolis op de hoes.

Ook nog steeds hetzelfde: Ghost is catchy as fuck. Nummers als ‘He Is’, ‘Mummy Dust’ en ‘Deus in Absolution’ wil je gelijk meezingen en bij ‘Spirit’ en ‘Cirice’ wil je de luchtgitaar direct van stal halen. Verder niets te klagen? Was dat maar zo, want ‘From the Pinnacle to the Pit’ is op het eerste gehoor eigenlijk best saai, maar die bassloopjes en keyboardlijnen gaan knagen aan je geweten. Nee, niet alles is een instant hit, sommige tracks (‘From the Pinnacle to the Pit’, ‘Majesty’) moeten echt even groeien. Intermezzo ‘Spöksonat’ is echter wel volledig overbodig, het haalt de vaart er volledig uit. ‘Majesty’ is by far het minste nummer van de plaat, deze wil maar niet aarden.

Muzikaal is Meliora echt top notch. Wat te denken van de outro van ‘From the Pinnacle to the Pit’, de solo op twee derde van ‘Cirice’ en de slide aan het einde van het nummer? Of de ietwat donkere vocalen in de eerste helft van ‘He Is’, het samenspel van gitaar en ‘orgel’ tijdens het begin van ‘Mummy Dust’ en de proggy solo later in het nummer? Ook de (subtiele) synths in ‘Cry for Absolution’ mogen er zijn, alsmede de intro, pianotonen en solo op ‘Deus in Absentia’. Tijdens deze laatste twee nummers laat Ghost z’n kitscherigheid in opperste staat van paraatheid zien en zijn de invloeden van Abba nooit ver weg. Meliora is écht een groeiplaat, eentje waar je bij elke luisterbeurt iets nieuws ontdekt. host overtreft met Meliora by far alle verwachtingen en klinkt tegelijkertijd op een bijzondere manier heel toegankelijk. Plaatje, hoor.

Disclaimer: Deze recensie is geschreven in minder dan 666 woorden.


Eén reactie »

  1. K. Boekets 24 augustus 2015 om 12:54 -

    Get your facts straight! Van deze ghost is 26 september absoluut geen concert in de effenaar!
    Dus haal die datum maar weg hierboven.