Into The Great Wide Open 2015: dag 0

Door Julien L'Ortye 8 september 2015 Reacties staat uit voor Into The Great Wide Open 2015: dag 0

Waar Into The Great Wide Open de voorbije jaren structureel mensen moest teleurstellen omdat het nu eenmaal een kleinschalig festival is, waardoor velen naast een kaartje grijpen, was het een week van tevoren nog een koud kunstje om een ticket te bemachtigen; de weersvoorspellingen waren voor iedere dag om te janken en het weercijfer zou geen dag boven de vijf uit komen. De echte diehards lieten zich hier echter niet door uit de weg slaan en maar goed ook: zij werden beloond met weer een prachtige editie van ’s lands leukste en mooiste festival.

Dat festival begon voor voor een aantal bezoekers al op donderdagavond (dag 0), waar Intergalactic Lovers het startschot mocht geven. De Belgen, met de mooie en immer goedlachse frontvrouw Lara Chedraoui in hun midden, teren al zo’n anderhalf jaar op de sterke plaat Little Heavy Burdens, maar zijn in de tussentijd steeds beter op elkaar ingespeeld geraakt, zo lijkt het. Waar het in het verleden soms nog wel eens wat stroef kon lopen, mede door de nodige zenuwen, is een show van Intergalactic Lovers anno 2015 behoorlijk goed. Gedreven door Chedraoui’s herkenbare stem – een strot uit duizenden – en het straffe spel van haar drie mannelijke bandmaats, kun je deze show gerust een veelbelovende aftrap van vier dagen vol fraaie vergezichten, mooie bands en heerlijk eten noemen.

Onze medelanders van Pauw mogen vervolgens het stokje overnemen en waar veel van hun genregenoten live vaak (helaas) verzaken en de neiging hebben om zich dood te staren op zo psychedelisch mogelijk te klinken, weten de Nederlanders een uur lang vrijwel continu te boeien, mede dankzij een paar fraaie uitbarstingen hier en daar. Het windje dat er bij de Fortweg heerst is net als bij de show ervoor van flinke proporties, iets dat een dag later de voorbode van heel veel ellende zal blijken. Dit doet echter gelukkig niets af aan het optreden dat de mannen hier vandaag weggeven, waarmee ze kwalitatief de lijn mooi doortrekken. Het is duidelijk dat het viertal inmiddels heel wat meters heeft gemaakt (met shows op onder meer Noorderslag, London Calling en in het voorprogramma van bijvoorbeeld Temples en Kasabian), want dit is een liveshow zoals je ze nog maar zelden in het genre tegenkomt.

Van wie je haast niets anders hoeft te verwachten als het om kwalitatief hoogstaande shows gaat, is Weval. Het Amsterdamse tweetal heeft een op zijn zachtst gezegd turbulente periode achter de rug, waarin de festivals zowat over elkaar heen buitelden om het elektronische duo binnen te hengelen. Hier in de Bolder, waar het stamp –en stampvol staat, onderstrepen ze nog maar eens waarom dat het geval is. Tracks als ‘Gimme Some’ zitten zo geweldig in elkaar en zijn ook nog eens bijzonder fraai in elkaar gemixt, dat ze alle neuzen een uur lang dezelfde kant op krijgen. Het geroezemoes – iets dat in deze zaal meer regel dan uitzondering is – lijkt ook een stuk minder te zijn, zo geïntrigeerd worden de twee hier aanschouwd. Een hoogtepuntje dat ons alleen nog maar meer nieuwsgierig maakt naar het later deze maand te verschijnen debuutalbum It’ll Be Just Fine / Grow Up.

Je kunt geen reactie achterlaten.