Into The Great Wide Open 2015: dag 1

Door Julien L'Ortye 8 september 2015 Reacties staat uit voor Into The Great Wide Open 2015: dag 1

Nadat we in de eerste nacht (en de daarop volgende uren) geconfronteerd worden met regenbuien waar de honden geen brood van lusten – en de tent van uw verslaggever overigens ook niet, getuige de vele doorweekte spullen die er het gevolg van zijn – begeven we ons na wat vertraging richting het Sportveld voor Afterpartees, dat gerust Limburgs’ beste exportproduct sinds heel lang genoemd mag worden. De uit Horst afkomstige band is een beetje de Jungle By Night van vorig jaar, met onder meer een afsluitende show in De Bolder op de slotdag. Maar daarover later meer. Nu draait het vrijwel alleen maar om hun eigen liedjes, liedjes met een duidelijke kop, romp en staart, liedjes die veel meer poppy dan punk zijn en liedjes die voortdurend briljant ondersteund worden door de branie die de geweldige frontman Niek Nellen keer op keer weer in zich blijkt te hebben. Weer of geen weer.

Dan richting de Fortweg, het podium in de duinen waar je vandaag zowat dwars doormidden geblazen wordt, dat met het Estse Ewert & The Two Dragons een band in huis heeft gehaald dat in wezen hun beste jaar al een tijd achter zich heeft liggen. Single ‘Good Man Down’ (2012) was een bescheiden hitje, terwijl de Esten het jaar erna een EBBA wonnen voor het gelijknamige album. De mannen spelen dertien in een dozijn indierock, waar je op plaat af en toe aardig bij weg kan dromen, maar die live al vrij snel zodanig inhoudsloos blijkt dat het zelden op veel interesse van het publiek kan rekenen. Zelfs de eerder genoemde single maakt weinig los, voornamelijk door de laffe manier waarop deze (en de rest van het oeuvre) hier op Vlieland gespeeld wordt. Een enorme plensbui is wat volgt, waardoor we de rest van de dag lekker doorweekt op het eiland door mogen brengen.

Er wordt dan ook besloten even op te drogen in de Bolder, waar de stoelen schaarser zijn dan het aantal vluchtelingen dat in Europa (goed) wordt opgevangen. Even later speelt My Baby op het Sportveld echter bij vlagen de zon tevoorschijn. Dat valt helaas niet bepaald hun verdienste te noemen, daar de overgeproduceerd klinkende mix van soul en blues niet heel erg inspirerend is. Het is dan ook maar de vraag of het enthousiasme van het veld niet voornamelijk door de zojuist ingevallen zonneschijn veroorzaakt wordt, in plaats van door het matige spel van de hoofdstedelingen. Hoe dan ook is het inmiddels tijd om de innerlijke mens te verzorgen en laten we My Baby voor wat het is.

Van wie je geen zonneschijn en helblauwe luchten hoeft te verwachten, is Savages. De postpunkband die bij iedere liveshow zichzelf ten doel stelt je met zoveel mogelijk ellende te overspoelen, slaagt ook vanavond weer in haar opzet. Er is een nieuw album op komst – ergens later dit jaar in de schappen – en het gezelschap rondom Jehnny Beth heeft daar maar gelijk vijf nummers van op de setlist gezet. Net zoals bij de tracks op debuutplaat Silence Yourself lijkt het erop dat deze nummers wat luisterbeurten nodig hebben voordat ze op hun plek vallen, iets dat niet wegneemt dat ze qua venijn in ieder geval niet hebben ingeleverd, zoveel is duidelijk. Hoe dan ook, het publiek op Vlieland lijkt die luisterbeurten ook nodig te hebben en reageert niet helemaal zoals Beth dat voor ogen heeft, waarop de frontvrouw besluit om dan maar een fysieke band met het publiek te creëren. En dus duikt de Londense het publiek in. Heel goed.

Waar we ook de nodige intensiteit hadden verwacht, is even na middernacht in De Bolder, waar Girl Band haar opwachting maakt. Laat je niet door de naam in de luren leggen; het is geen muziek voor meisjes en er is ook geen enkel vrouwelijke muzikant op het podium te bekennen. Helaas stelt het op Rough Trade getekende gezelschap een beetje teleur met een ietwat warrige en matige show, waarbij ze slechts op het einde van het uur dat ze vullen de boel weer een beetje recht trekken. De kiezelharde noise is sowieso niet voor iedereen weggelegd, getuige de vele lege plekken die we op de vloer van de zaal zijn ontstaan tijdens de show. Afsluiten doen de Ieren met ‘Why They Hiding Bodies Under My Garage’, dat oorspronkelijk een vlijmscherp nummer van de Engelse techno-dj Blawan is, en waarmee ze uiteindelijk toch een voldoende weten te behalen. Want wat een weergaloze en intens gespeelde versie is dit zeg. En nu maar hopen op een droge(re) nacht.

Je kunt geen reactie achterlaten.