Incubate 2015: dag 4

Door Jeffrey Zweep 18 september 2015 1

Na de harde woensdag gaan we door naar een bijzonder mooie, maar eigenlijk typisch Incubate aandoende donderdag. Er staat namelijk zoveel moois en zoveel diversiteit geprogrammeerd, dat men wel moet kiezen.

De eerste keuze dient zich gelijk aan: Julianna Barwick of Three Trapped Tigers. Tijgerachtig als we zijn (ROAR!) gaan we voor laatstgenoemde in MIDI. Tuurlijk, we zagen de band eerder als supportact van Deftones, maar met het opnemen van een nieuwe plaat in het bloed kon het nog wel eens een memorabel begin van een legendarische avond worden. Het nieuwe werk van de drie heren klinkt meer jazzy en beat georiënteerd en ook de drum ’n bass klinkt veel minder alsof het uit een doosje komt. Niet elk nummer is even sterk, zo is het door de hyperactiviteit van de mathrock basis soms wat lastig om de focus te houden. Sterk optreden, maar waarom laten de heren prijsnummer ‘Reset’ schieten?

Langzaam hobbelen we de Extase binnen voor Spectres, ongetwijfeld niet vernoemd naar het debuutalbum van het gister geziene Bast. Wel komen deze heren óók uit Engeland, maar daar houdt de vergelijking op. De mix van noise, psychedelische rock, shoegaze en garage rock klinkt vooral als… garage rock en is eigenlijk niet eens zo heel goed. Wel goed is Dead Neandertals, om maar eens een open deur in te trappen. We kwamen al vaker tot de conclusie dat deze band geniaal is, dus we kunnen bijna niet wachten tot deze show. Bijgestaan door Sten Ove Toft op gitaar/noise/electronic klinkt het geheel zo mogelijk nog harder en chaotischer. Subtiel is het geen seconde: de heren vechten met hun instrumenten en gaan over de schreef. Maar wat is dit goed. Dead Neanderthals klinkt bijna sacraal vanavond.

En dan hele andere koek bij Fennesz & Arve Henriksen. De Scandinaviërs schotelen het publiek in Theaters Tilburg een portie minimalism voor waar je U tegen zegt. Alhoewel, de combinatie van elektronica, gitaren, drones en live-trompet trekt tergend langzaam voorbij, als een deken van comfort wat over het zittende publiek heen trekt. Voor sommigen lijkt het zelfs té comfortabel te zijn, want het lijkt erop dat een aantal mensen in slaap vallen. Voor ons is het contrast tussen dit duo en het hiervoor geziene Dead Neanderthals na een aantal nummers echt te groot. Alhoewel, ‘nummers’? We sluiten af met het Noorse Shining. De heren brengen later dit jaar nieuwe plaat International Blackjazz Society uit en de slechtste verrassing van de avond is dat dit nieuwe werk exact hetzelfde klinkt als het oude werk.  Maar het is wel erg goed en zo gaan we out with a bang.

Eén reactie »